A escola de Artes Aula D de Vigo acolle a Orisel Gaspar na presentación do seu proxecto “Boberías”

Publicado por o día 11/11/2019 na sección de Cultura,Eventos,Galicia,Vigo

A escola de Artes Aula D de Vigo acolle a Orisel Gaspar na presentación do seu proxecto “Boberías”

A escola de Artes Aula D, de Vigo, na que se imparten estudos de grao superior en Deseño desde hai máis de 30 anos, acolle á destacada artista Orisel Gaspar na presentación do seu proxecto “ Boberías”. A cita, que contará con actuación en directo da artista, proxección, estrea de bosquexos e coloquio posterior para responder preguntas do público, é o 14 de novembro ás 11:15 horas na súa sede da rúa Elduayen, nº 36.

Orisel Gaspar, actriz, profesora de interpretación, coach de actores, poeta, directora de casting e directora teatral hispano-cubana é considerada unha das grandes actrices da escena cubana. Inquieta e entusiasta no exercicio da súa profesión, ha incursionado na televisión, o cinema, o teatro, o performance, ademais de exercer como promotora e creadora de proxectos culturais.

Na súa procura de equilibrio e harmonía, na súa necesidade de converter a súa paixón no seu modo de vida crea o proxecto “ Boberías” un espazo que a artista edifica “para ser feliz” e que está conformado por bosquexos: vídeos breves construídos a partir de ensaios, improvisacións, adestramentos, pequenas escenas, anacos de ideas, de reflexións, momentos de xogo, exercicios creativos que forman parte do que considera a súa preparación cotiá como artista.

Polifacética e cunha gran versatilidade, Orisel despuntou por interpretar con mestría, obras de diferentes estilos, desenvolvéndose con igual dominio no drama que na comedia. Froito da prestixiosa Universidade cubana das Artes (ISA) desde onde irrompeu co seu talento baixo a dirección de tres relevantes mestres de América Latina: Flora Lauten, Roberto Blanco e Vicente Revolta, Gaspar formou parte dunha época de esplendor teatral que comezou en Cuba na década dos 80 tiñendo de rechamantes matices o ambiente cultural dos 90.

En “Boberías” Orisel Gaspar mostra a través de escenas breves de perfil performático, un mundo interior conmovedor e amplo, a través de personaxes diversos interpretados por ela mesma, que en ton de drama ou comedia indistintamente, fanse eco temas que evocan nostalxia, alegría, esperanza ou desesperanza.

Coma se dun laboratorio teatral tratásese, Orisel enfócase no proceso e non o resultado: “o meu obxectivo é gozar do pracer que cada experimento xérame, enriquecerme, adquirir coñecemento, expresarme, manter todos os meus mecanismos humanos e creativos en movemento, crecer espiritualmente á vez que comparto cos demais algún retrinco destas experiencias vividas. O resultado que expoño é inconcluso, imperfecto”. Desde estes pedazos de pezas proponnos “suxerencias, aproximacións, conxecturas que conviden a dar renda solta á imaxinación e ao debate, convídanos á reflexión”

A artista para quen é vital non frear con absurdas escusas os seus impulsos creativos, usa para expresarse os medios que ten a man, estuda a realidade cotiá, e diso déixanos constancia en vídeo a través das súas redes desde onde investiga interactuando desenfadada e próxima co seu público. Movéndose con naturalidade por rúas e rurais, ben desde a súa Cuba natal, ben desde España, exprésase con enxeño e intelixencia. A súa principal ferramenta, que é ela mesma, é un desafío ao concepto “crise”. En “ Boberías” Orisel faio case todo e a súa sala de estudos pode estar en calquera parte, un parque, unha praza, unha beirarrúa, a praia, un miradoiro. Unha firme premisa acompáñalle: exercer a súa profesión cunha profunda mirada ao interior de si mesma, todo o máis xenuíno e profundo do ser humano.

Na natureza deste singular proxecto, que responde o momento social no que vive a artista, a arte é unha ponte de comunicación entre as persoas, que plasma desde diferentes puntos de vista a época en que se produce.

O nome deste proxecto, que constitúe unha evidente ironía, é tamén unha invitación da artista á reflexión a institucións e sociedades que restan valor, apoio e infraestruturas ao traballo de quen elixiu a arte por profesión, que pretenden minimizar e mesmo asfixiar co seu desinterese e desatención a importancia dun oficio cuxos beneficios ao ser humano son máis que evidentes. A través deste imaxinativo e ameno proxecto que se erixe sobre bases ben sólidas, que nada ten de banal, Orisel Gaspar convídanos a preguntarnos como sería a nosa vida se non existisen os artistas?, convídanos a coñecer que ser artista corresponde ás mesmas horas de formación que calquera profesional, horas de perseguir un soño, de estudo, ensaio e perfeccionamento, de sacrificio e entrega.

Comentar noticia

Your email address will not be published.