ANSE e WWF alertan do empeoramento dos fondos do Mar Menor

ANSE e WWF gravaron imaxes durante os últimos días que mostran que o grao de deterioración dos fondos do Mar Menor é similar ao do 2016, cando sucedeu o peor episodio de eutrofización.
Publicado por o día 04/10/2019 na sección de Medio Ambiente,Social,WWF

ANSE e WWF alertan do empeoramento dos fondos do Mar Menor

Aumenta a degradación do Mar Menor. A pesar de que as autoridades autonómicas achacan esta situación ás choivas torrenciais das últimas semanas, os datos da mesma Comunidade de finais de agosto e as observacións e imaxes gravadas por ANSE e WWF confirman o empeoramento dos fondos do Mar Menor.

“Volvemos á imaxe fantasmagórica de fai tres anos. Mergullarse estes días nas zonas profundas do Mar Menor é como baixar a un pozo. Primeiro atravesas unha espesa capa, entre verde e marrón, sen apenas visibilidade, e pouco máis abaixo, a partir dos catro metros e medio, chegas a un fondo cunha lixeira penumbra, onde paradoxalmente as augas son máis transparentes pero apenas chega luz. O lodo volve ocupar moitas superficies do fondo, e as praderías de Caulerpa cóbrense cunha pátina de partículas de cor negra. Non se observan peces nin cangrexos, tan só algúns cadáveres destes e de holoturias e exemplares illados da caracola Hexaplex”, afirma Pedro García, director de ANSE.

Durante a pasada semana, varias persoas puxéronse en contacto coas organizacións remitindo imaxes de miles de peces e cangrexos de diversas especies mortos nas beiras da lagoa. Aínda que a Comunidade Autónoma achacou as mortes á interacción con redes de pesca como consecuencia das tormentas e riadas, a falta de osixeno na auga e a adhesión de limos poderían ser as causas máis probables da morte de moitos destes peixes.

As consultas realizadas por ANSE a diversos investigadores confirman que se detecta unha anoxia (falta de osíxeno) xeneralizada a partir dos 5 m de profundidade, que fai case imposible a supervivencia de moitas das especies animais en amplas zonas do fondo. Ademais, os técnicos de ANSE comprobaron que, nalgunhas zonas menos profundas, como o sur da Illa do Barón, obsérvanse anómalas concentracións de exemplares de quisquillas e góbidos (familia de peixes), que parecen desprazarse desde as zonas profundas ás máis superficiais en busca de osíxeno.

WWF e ANSE non dubidan en cualificar de neglixente a política xeral de xestión do Mar Menor e a súa contorna, especialmente pola Comunidade Autónoma, que aínda non foi capaz de aprobar o Plan de Xestión dos espazos da Rede Natura 2000, o Plan de Xestión dos Espazos Abertos e Illas, nin a Estratexia de Xestión Integrada de Zonas Costeiras.

“O Mar Menor constitúe un dos exemplos máis palpables en Europa da mala aplicación que algunhas comunidades autónomas fan dos fondos europeos para a conservación da natureza, que son destinados principalmente a infraestruturas millonarias á vez que pouco eficaces e mesmo inútiles, en lugar de en medidas realmente destinadas á restauración dos ecosistemas e dos seus servizos ambientais”, explica José Luis García, responsable de Costas de WWF.

Estas evidencias mostran que o grao de deterioración dos fondos do mar Menor é similar ao do 2016, cando sucedeu o peor episodio de eutrofización, denunciado por ANSE e WWF. Tres anos despois, as administracións non desenvolveron accións efectivas para evitar a degradación da maior lagoa litoral española por verteduras e drenaxes agrícolas, excesivo desenvolvemento urbanístico, colapso de redes de rede de sumidoiros durante episodios de choiva, demasiados portos deportivos, etc. Boa parte dos investimentos empregáronse en infraestruturas pouco eficaces e mesmo inútiles, como os tanques de tormenta ou as ramplas para embarcacións lixeiras.

As organizacións esperan que as administracións deixen de xustificar a situación do Mar Menor polas riadas xeradas polas augas das choivas torrenciais e tomen medidas eficaces.

As próximas semanas van ser claves para comprobar se a asombrosa capacidade do Mar Menor para o seu autorregeneración continúa en boa forma ou a mala calidade das augas permanece ata a próxima tempada estival.

Tamén serán claves para saber se as administracións responsables han aprendido e cambian as prioridades de investimento, recuperando parte da natureza perdida, en especial amplas superficies con flora silvestre que reteñan boa parte das terras agrícolas espidas e os seus fertilizantes e pesticidas antes de chegar ao Mar Menor. Ademais, poñer freo e eliminar parte da ocupación urbanística e regadíos ilegais, recuperando leitos, realizando boas prácticas agrarias e desenvolvendo medidas de xestión baseadas en criterios técnicos e científicos rigorosos, e con participación social de verdade.