As enfermeiras de CCOO aseguran que o novo decreto supón unha oportunidade perdida para desenvolver a prescrición enfermeira

Para este sindicato a solución debe comezar pola modificación da Lei 29/2006 de Garantías e uso racional dos medicamentos e produtos sanitarios e a 44/2003 de Ordenación das profesións sanitarias para posteriormente abrir un proceso negociador, democrático e representativo, que desenvolva unha nova normativa sobre prescrición enfermeira na que caiba tanto a prescrición colaborativa como a autónoma. CCOO está convencido de que así se dotará dunha maior eficiencia e eficacia ao *SNS, como así o demostra a experiencia naqueles países avanzados da nosa contorna onde xa funciona desde hai anos sen ningún tipo de problemas administrativos nin corporativos.
Por o 07/11/2018 | Sección: CC.OO,Sanidad,Sindicatos
As enfermeiras de CCOO aseguran que o novo decreto supón unha oportunidade perdida para desenvolver a prescrición enfermeira

A publicación do RD 1302/2018 polo que se modifica o RD 954/2015 da mal chamada, por inexistente, prescrición enfermeira, vén solucionar algunhas cuestións, entre outras, garantir a cuestionada seguridade xurídica na administración das vacinas do calendario, razón pola que resulta curioso que se publique xusto antes de comezar a campaña de vacinación, coma se evitar novamente o conflito fose o principal obxectivo da publicación.

E é que o texto do RD 1302/2018 non é outra cousa que unha operación cosmética que se limitou a eliminar algunhas arestas do anterior RD 954/2015, sen que entrase a regular as cuestións de peso que afectan substancialmente o desenvolvemento e recoñecemento da profesión enfermeira, polas que CCOO se posicionou desde un principio en contra e que, por acción ou omisión, continúan inseres ao longo do texto da disposición.

CCOO sempre se posicionou por unha solución radical a este conflito. E dicimos radical porque hai que ir ás raíces e orixe do mesmo para atopar unha solución satisfactoria, tanto para o desenvolvemento da profesión como para a propia eficiencia do SNS.

A este respecto, non hai que esquecer que o RD ao que nos referimos non é máis que o desenvolvemento da LEI 29/2006 de Garantías e uso racional dos medicamentos e produtos sanitarios, Lei que establece unha clara diferenciación entre profesións prescritoras (Medicina, Odontoloxía e Podoloxía) e as que só teñen competencias como indicadoras (Enfermería).

Por tanto, calquera norma que se limite ao desenvolvemento da Lei mencionada non fará outra cousa que perpetuar unha situación que consideramos obsoleta e seguirá impedindo o normal desenvolvemento da profesión en consonancia coas progresivas competencias que inclúe a súa formación.

E leste é o principal problema que detectamos no RD recentemente aprobado. Máis que un recoñecemento e ampliación de competencias, como alegre e interesadamente publicitan quen na súa redacción interviñeron, é xustamente o contrario, unha gran ocasión perdida que cerna por moito tempo calquera posibilidade de implantación da prescrición enfermería autónoma.

En canto aos actores que participaron en semellante despropósito no chamado Foro das Profesións Sanitarias, hai de dicir que tanto os sindicatos SATSE e CESM como os colexios profesionais han demostrado a súa incapacidade negociadora e de representatividade profesional, o descoñecemento da realidade asistencial e das competencias enfermeiras e a súa *cortedad de miras.

Para CCOO, a solución debe comezar pola modificación da Lei 29/2006 de Garantías e uso racional dos medicamentos e produtos sanitarios e a 44/2003 de Ordenación das profesións sanitarias para posteriormente abrir un proceso negociador, democrático e representativo, que desenvolva unha nova normativa sobre prescrición enfermeira na que caiba tanto a prescrición colaborativa como a autónoma e que, estamos seguros, dotará dunha maior eficiencia e eficacia ao *SNS, como así o demostra a experiencia naqueles países avanzados da nosa contorna onde xa funciona desde hai anos sen ningún tipo de problemas administrativos nin corporativos.

Non podemos obviar que os asinantes deste acordo xa asinaron un anterior no que viñan dicir que as enfermeiras non tiñan competencia para prescribir e, por tanto, necesitaban unha formación complementaria.Algo que denunciamos por parte de CCOO, tendo en conta que Enfermería conta con máis *créticos en Farmacoloxía Clínica que outros profesionais que si están autorizados, algo que neste Real Decreto viñeron a recoñecer o seu erro.

Este Real Decreto nace morto, non vai se é posible que a organización médica colexial e o colexio de Enfermería sexan capaces de poñerse de acordo para seguir desenvolvendo protocolos sobre prescrición enfermeira, como si ocorre noutros ámbitos onde quen participa neste desenvolvemento son as Sociedades Científicas.

Noticias de última hora en Vigo

Comentar noticia

Your email address will not be published.