Denuncian a facilidade dos menores para acceder a locais de apostas e alerta do risco

A Organización de Consumidores e Usuarios realizou un estudo no que comprobou que, en numerosas ocasións, os menores poden entrar nos locais de xogo e mesmo apostar sen ningún impedimento
Publicado por o día 10/12/2018 na sección de OCU,Social

Denuncian a facilidade dos menores para acceder a locais de apostas e alerta do risco

Desde que en 2011 autorizouse o xogo online, o gasto en xogos e apostas na internet e o número de usuarios non parou de crecer. Segundo a Dirección Xeral de Ordenación do Xogo, entre 2012 e 2017, o gasto en apostas multiplicouse por 5, pasando de 1.380 a 7.538 millóns de euros. Tamén o número de páxinas de xogo online aumentou en pouco tempo, do mesmo xeito que os salóns de xogo. En España xa hai autorizados case 2.900 salóns.

A pesar de que a Constitución e a Lei de Menor garanten a protección dos menores, a Organización de Consumidores e Usuarios denuncia que na práctica isto non sempre se cumpre.

Para comprobalo, OCU realizou un estudo sobre o terreo: dous adolescentes (un menor e outro de 18 anos), visitaron 36 locais de seis cidades españolas (seis en cada unha: Barcelona, Bilbao, Madrid, Sevilla, Valencia e Zaragoza). En 15 destes locais, os menores puideron acceder sen ningún impedimento e en seis deles puideron mesmo apostar. De todas as cidades visitadas, Madrid e Zaragoza foron onde máis trabas atoparon: só puideron acceder a un local en cada unha destas cidades. En Valencia e Bilbao, en cambio, entraron na maioría dos locais e conseguiron apostar en tres de seis no caso de Bilbao e en dous de seis en Valencia.

OCU realizou tamén a proba en 27 páxinas de apostas en liña. No 100% dos casos, as plataformas dixitais esixiron os datos persoais para rexistrarse e o Sistema de Verificación de Identidade baseado en datos do Ministerio do Interior, impediu o acceso. En 4 das máis coñecidas ( Bwin, Bet365, Codere e Luckia), tampouco foi posible acceder cunha identidade falsa. Con todo, OCU advirte que si é posible burlar os controis usando a identidade doutra persoa maior de idade, algo que resulta relativamente fácil de conseguir para calquera menor.

O obxectivo deste estudo foi realizar unha instantánea do que pode suceder calquera día en calquera cidade, pero para a Organización o resultado é preocupante: os menores non poden xogar, pero fano.

Para OCU, un dos principais motivos polos que os mozos senten tan atraídos cara ao xogo é porque a publicidade está omnipresente en moitos soportes, especialmente na internet. En 2017 emitíronse 2,7 millóns de anuncios de xogo online fronte a 128.000 de 2013.

A través deste estudo, OCU comprobou que, ao realizar unha primeira procura en YouTube ou en buscadores relacionada con fútbol, unha de cada catro veces aparece publicidade de apostas. Se se accede a unha web deportiva, como As ou Marca, este tipo de publicidade aparece no 66% das veces. Ademais, este tipo de publicidade adoita estar protagonizada por ídolos do deporte ou famosos, o que a fai aínda máis atractiva para os mozos.

Segundo OCU, a combinación da publicidade e de que os mozos teñan a posibilidade de xogar ao seu alcance, fan que estes sentan máis atraídos cara ao xogo, algo especialmente perigoso entre os menores xa que, iniciarse pronto nas apostas aumenta o risco de desenvolver este tipo de adicción.

Así, unha enquisa realizada en 2015 pola Dirección Xeral de Ordenación do Xogo, un organismo encargado do control do xogo en liña, concluíu que o 44% das persoas que se iniciaron no xogo con menos de 18 anos desenvolveron xogo patolóxico.

Segundo apunta OCU, entrar nun salón de xogos ou apostar de cando en vez non supón desenvolver un trastorno por xogo, pero o risco de que iso acabe nunha adicción ao xogo é real. De feito, canto máis accesible estea o xogo e máis exposta atópese a persoa, maior é o risco de que desenvolva unha adicción.

A Organización de Consumidores e Usuarios recomenda estar atento aos signos de alarma, que permiten detectar, xa sexa en adolescentes ou en adultos, se unha persoa ten un problema de xogo patolóxico. OCU lembra que nos atopamos ante un caso de adicción ao xogo se:

O xogador aposta cada vez máis diñeiro.

Está irritado se non xoga.
A súa mente está ocupada coas apostas ou maquinando como conseguir diñeiro.
Acode aos demais para que lle proporcionen diñeiro para xogar.
Aposta cando sente ansioso ou deprimido, para deixar de sentirse así.
Despois de perder, volve para “recuperar”, pensa que volverá gañar.
Mente para ocultar o seu grao de implicación co xogo.
Arriscou algunha relación importante, un emprego ou carreira polo xogo.
Fai esforzos por deixar de xogar, pero sen conseguilo.
Unha moción apoiada no Congreso pola maioría de grupos parlamentarios instou ao Goberno para regular a publicidade e o acceso ao xogo. Para OCU, esa normativa debería incluír medidas como:
Prohibir a publicidade, con medidas similares ás adoptadas contra o tabaco (como xa se está facendo en Italia).
Limitar a proliferación de salóns, por exemplo, esixindo un mínimo de distancia entre eles para evitar que proliferen.
Dificultar o acceso aos salóns. Impedir que se abran preto de centros educativos, esíxanse uns controis de acceso onde sexa imprescindible probar a idade e non estar na lista de autoprohibidos.
Máquinas que pidan DNI. Non debe permitirse o uso de máquinas nas que se pode apostar sen filtros de identidade. Segundo OCU, estas foron as que facilitaron as apostas de menores no seu estudo.
Emprender campañas de concienciación, dirixidas a pais, profesores e escolares.