FACUA expón 10 reivindicacións ás formacións que concorren ás eleccións do 10N

Reclama un organismo que multe as fraudes masivas, prezos máximos en alugueres de vivendas, melloras na seguridade alimentaria e a regulación dos servizos de atención ao cliente, entre outras medidas.

FACUA-Consumidores en Acción presenta dez propostas ás formacións políticas que concorren ás Eleccións Xerais do 10 de novembro para mellorar a protección dos consumidores e a loita contra a fraude.

A asociación reivindica a asunción de competencias estatais para aplicar multas ás empresas que cometen fraudes masivas, a imposición de límites ás tarifas e abusos de bancos e sectores liberalizados e a regulación de indemnizacións para os consumidores que sofren irregularidades.

Así mesmo, FACUA reclama o desenvolvemento de políticas que garantan o acceso ás subministracións básicas e á vivenda, coa fixación de prezos máximos nos alugueres. A asociación tamén reclama máis control e transparencia sobre alimentos e produtos perigosos e a regulación dos servizos de atención ao cliente, de maneira que nos principais sectores fíxense prazos de resposta para as reclamacións, teléfonos gratuítos e atención online.

FACUA espera que os principais partidos valoren estas reivindicacións e incorpórenas á súa futura acción de goberno ou oposición, en aras de fomentar unha maior protección dos dereitos dos consumidores. Nos últimos anos, as fraudes non deixaron de aumentar mentres que se reduciron os controis gobernamentais á vez que non se puxeron en marcha os necesarios avances regulatorios para defender os intereses dos usuarios.

A asociación lembra que en España, o Estado carece de competencias para impoñer multas ás empresas que cometen abusos sobre os consumidores, unha competencia que só posúen as comunidades autónomas que vén derivando en falta de medidas contundentes contra as fraudes masivas. Por iso, resulta urxente un cambio normativo polo que se cre un organismo estatal con responsabilidades exclusivas en protección dos usuarios con capacidade sancionadora ante vulneracións da lexislación de consumo que afecten a consumidores de varias comunidades autónomas.

10 PROPOSTAS DE FACUA EN MATERIA DE PROTECCIÓN DOS CONSUMIDORES

1.- Creación dunha Axencia Estatal para a Protección dos Consumidores e Usuarios.

Creación dun organismo estatal de protección dos consumidores e usuarios con competencias propias de planificación, coordinación e tamén sancionadoras, para actuar contra as fraudes masivas.

Un organismo capaz de definir e planificar as políticas e estratexias de protección dos consumidores e usuarios desde unha óptica transversal e implicando a todas as áreas de goberno e en coordinación coas comunidades autónomas. Para iso é fundamental reforzar o papel dun organismo propio (non compartido con outras áreas e competencias) que asuma realmente as políticas de protección dos consumidores no ámbito nacional.

Para protexer os dereitos dos consumidores ante os abusos é necesario garantir a existencia de mecanismos eficaces para controlar o mercado.

A Axencia Estatal para a Protección dos Consumidores contaría cun amplo corpo de profesionais e inspectores dedicado ao control dos mercados e realizar investigacións de oficio e avaliar e coordinar as denuncias que cheguen das autoridades autonómicas e as asociacións de consumidores, ademais de intercambiar información sobre as irregularidades que detecte no mercado co resto de organismos do Goberno con competencias de regulación, control e sanción.

Traballaría en coordinación cos institutos, axencias e direccións xerais de consumo autonómicas, de maneira que intercambien información e aproveiten as súas sinerxias. Tamén actuará en colaboración coas organizacións dedicadas á defensa dos consumidores, que terán a consideración de parte interesada nos procedementos que se abran por mor das súas denuncias ou nos que se acudan en representación dos afectados.

Esta Axencia reforzaría o control do mercado, o papel dos reguladores e os servizos de inspección, apoiando ás comunidades autónomas e coordinando plans anuais de inspección e control de mercado.

Desenvolvería programas anuais eficaces de inspección e control de mercado de ámbito nacional en colaboración coas comunidades e coas organizacións de consumidores representativas para impulsar accións e compromisos de mellora nos sectores con peores resultados, con asunción de competencias sancionadoras por parte do Estado ante fraudes que afecten a consumidores de varias comunidades autónomas e cunha ordenación das competencias inspectoras e sancionadoras e o marco de colaboración CCAA-Estado.

Necesitamos organismos reguladores e de control dos mercados independentes e neutrais, tanto de ámbito nacional como europeos, así como a participación das organizacións de consumidores nos seus órganos consultivos e de dirección preservando un equilibrio cos operadores económicos.

2.- Reforzo da actividade de control e revisión do marco sancionador para que as multas sexan proporcionais ás dimensións das fraudes contra os consumidores.

Actualización tanto do texto refundido da Lei Xeral para a Defensa dos Consumidores e Usuarios como o do resto de normas que afectan á protección dos usuarios e harmonización das normativas das comunidades autónomas en materia sancionadora.

Reforzo dos servizos de inspección incrementando a actividade de control de mercado e mellorando a súa actuación e a coordinación entre eles. Consideramos que os medios materiais e humanos da Administración en materia de inspección deben orientarse cara a un efectivo control do mercado, en beneficio do conxunto da cidadanía e dos consumidores e usuarios, reforzando os labores de inspección e sanción das condutas fraudulentas e prexudiciais para os dereitos dos consumidores.

Debe revisarse o marco sancionador establecido na lexislación que afecta á protección dos consumidores para que as multas sexan proporcionais á gravidade dos abusos e resulten disuasorias. As multas fixadas na normativa vixente en materia de protección dos consumidores e usuarios (e que viñeron tomando como referencia as comunidades para as súas leis autonómicas) apenas variaron desde a súa aprobación, en 1984, a pesar das sucesivas modificacións das que foi obxecto esta norma. Tendo en cuenta que a inflación subiu máis dun 200% desde entón, podemos dicir que hoxe as sancións son de feito tres veces máis reducidas que as fixadas fai máis de trinta anos.

3.- Desenvolvemento de instrumentos eficaces para a resolución extraxudicial de conflitos e para o recoñecemento do dereito a indemnización ou reparación do dano causado ao consumidor por vía administrativa.

É preciso abordar unha regulación que permitan o acceso dos consumidores e usuarios a procedementos extraxudiciais de conflitos gratuítos, independentes e con capacidade de resolución, isto é vinculantes para o empresario: mediación e arbitraxe.

Deben suprimirse as barreiras que os consumidores poden atopar para exercer e defender os seus dereitos, evitando a judicialización dos abusos cometidos contra os consumidores que o sitúan nunha posición de desequilibrio debido ao elevado custo da asistencia xurídica, a duración e a complexidade dos procedementos xudiciais. Deben promoverse os procedementos extraxudiciais de solución de litixios como a mediación, a conciliación ou a arbitraxe.

É preciso desenvolver o artigo 48 do Real Decreto Lexislativo 1/2007 sobre reposición da situación alterada pola infracción e indemnización de danos e prexuízos e regular o dereito dos consumidores para ser indemnizados cando sexan obxecto de irregularidades na contratación, facturación ou características de produtos e servizos (cobranza de cantidades que non corresponden, altas en servizos non solicitados, incumprimento condiciones de venda ou calidade do produto).

4.- Intervención en sectores liberalizados (telecomunicacións, enerxía e carburantes) para garantir o acceso aos mesmos (Universalidade), regular as súas condicións e prezos, facendo fronte a prácticas oligopolísticas.

Garantía de acceso á subministración eléctrica, esencial para o desenvolvemento humano e a saúde. As reformas no sector (privatizacións e liberalizacións entre outras) xeraron exclusión social e máis pobreza. Non hai constatación de que se avanzou en eficiencia e calidade na prestación destes servizos. A regulación nacional non permitiu o seu desenvolvemento a prezos alcanzables nin reportou maior calidade na súa prestación. Existen por tanto importantes déficit de regulación e de control neste ámbito en prexuízo dos consumidores e dos cidadáns máis vulnerables, xerándose exclusión e discriminación no acceso aos servizos básicos de interese xeral.

Apertura dun proceso de revisión e cuestionamiento dos procesos de liberalización dos sectores enerxéticos que provocaron importantes disfuncións, exclusión enerxética, aumento de prezos e non conlevaron un aumento da calidade dos servizos.

Intervención nos prezos, auditoría do sistema eléctrico e revisión de todos os custos regulados e modificación da metodoloxía de conformación de prezos da electricidade para que o sistema teña a máxima transparencia, así como a baixada do IVE/IVE que se aplica sobre a electricidade nos fogares.

Garantir a participación social e proporcional respecto do resto dos axentes do sector das organizacións de consumidores nos organismos reguladores sectoriais garantindo o seu funcionamento independente e unha representación proporcional á importancia do colectivo de consumidores e usuarios.

5.- Garantía de dereitos básicos para a vida e o desenvolvemento humano en condicións de dignidade.

Dereito humano á auga e ao saneamento

Debe garantirse o dereito humano á auga e ao saneamento nos termos establecidos na Iniciativa cidadá europea polo dereito humano á auga e ao saneamento.

Aposta por xestión pública da auga, transparente e participativa, entendendo o acceso á auga e ao saneamento como dereito humano esencial.

Dereito humano a unha vivenda

Paralización dos desafiuzamentos sobre vivenda habitual e dación en pago cun compromiso real na loita e a procura de solucións contra os desafiuzamentos a través de todos aqueles instrumentos regulatorios, de control e supervisión, mediadores e de resolución de conflitos que sexan posibles, garantindo a participación das administracións competentes e a súa coordinación, así como a das organizacións cidadás e de consumidores e usuarios representativas.

Regulación de prezos máximos para os alugueres de vivendas e nova abordaxe e impulso da vivenda social na que se integraría a vivenda baleira en mans da banca e fondos de capital e potenciaríase o aluguer social. A vivenda social é esencial na consecución dos obxectivos da Estratexia Europa 2020, en particular, o seu obxectivo de pobreza, e de prevención da transmisión interxeracional da desvantaxe. Un novo enfoque da vivenda social que poida contribuír a garantir emprego, inclusión e cohesión social.

Aposta decidida porque un novo modelo de construción sustentable descanse sobre a calidade da edificación e a responsabilidade social empresarial, con modelos regulados e con instrumentos de control e seguimento e non só desde a autorregulación as boas prácticas.

Dereito humano á saúde

Defender un modelo sanitario público, gratuíto, de prestación universal e con ampla participación da cidadanía, xestionado baixo parámetros de calidade, celeridade, eficacia, financiamento con cargo aos orzamentos públicos de forma solidaria e control cidadán.

Garantir o acceso a todas as persoas á sanidade e a restitución efectiva do dereito universal á saúde.

Dereito humano á educación

Apostar pola educación como motor de progreso e desenvolvemento social e individual. Consideramos prioritario o destino dos recursos á educación pública coa permanente vocación de chegar a atender as necesidades educativas existentes con recursos netamente públicos. Entendemos que a elección da educación privada, relixiosa ou doutro tipo, debe considerarse como un dereito lexítimo do cidadán, pero que non debe sustentarse con recursos públicos nin o erario público debe soportar. Por iso, consideramos que o esforzo da Administración e os recursos públicos deben destinarse a garantir a cobertura das necesidades existentes a través do ensino público baixo parámetros de calidade e participación de toda a comunidade educativa.

6.- Reforzo da seguridade xeral dos produtos e alimentos e máis transparencia na información sobre riscos.

Mentres que tanto as administracións estatal e autonómicas como o sector empresarial forman parte das redes de alertas, as asociacións de consumidores e os concellos estamos excluídos do sistema e só temos asignados un papel pasivo como meros receptores de información, frecuentemente incompleta e tardía, sobre algúns dos alimentos alertados. Isto ademais prodúcese nun contexto no que as autoridades competentes contan con menos recursos, foméntase o autocontrol en detrimento do control e a supervisión dos mercados por aquelas e globalízanse os mercados, diluíndose a responsabilidade dos axentes que interveñen na produción, distribución e comercialización de bens e servizos.

Debe acometerse unha reforma da Lei de Seguridade Alimentaria reforzarse por tanto os mecanismos e instrumentos de alerta e prevención. É necesario avanzar nun maior grao de transparencia e información sobre bens e produtos e os seus riscos e hai que integrar aos representantes dos consumidores e usuarios nas redes de alerta e valoración de riscos outorgándolle un papel máis activo.

Introducir melloras na Lei de Seguridade alimentaria de 2011 e protocolos de aplicación e desenvolvemento que reforcen a transparencia e a información á cidadanía e obrigue a administracións e empresas fabricantes, almacenistas e comerciantes polo miúdo, a cumprir cunha serie de medidas de información que garantan que chegue ao máximo posible de pequenos comerciantes, hostaleiros e consumidores. Así, cando se produza unha alerta alimentaria, tanto o fabricante como os almacenistas e comerciantes polo miúdo dos produtos deben estar obrigados a acometer esforzos para informar respecto diso, desde a emisión de comunicados remitidos á prensa ata a publicación da información nas súas páxinas web, pasando pola colocación de carteis nos establecementos para advertir do ocorrido.

7.- Aposta por un modelo enerxético sustentable, xusto e democrático.

Apostar por un modelo que realmente sitúe ao consumidor como centro do sistema e garanta o acceso de calquera cidadán a servizos enerxéticos esenciais para unha vida digna e impida a interrupción dos mesmos por precariedade económica das familias e consumidores. Así mesmo apostar polas enerxías renovables e o autoconsumo.

8.- Ampliación e mellora da regulación do sector bancario e financeiro en beneficio da protección os dereitos dos usuarios.

Limitación e eliminación de comisións bancarias excesivas ou abusivas, control sobre clausulas abusivas na contratación de produtos e servizos financeiros e revisión do papel, competencias e funcións dos reguladores.

9.- Regulación dos servizos de atención ao cliente.

As empresas de servizos básicos e as de maiores volumes de negocio garantirán a tramitación das altas, baixas, consultas e reclamacións dos usuarios sen a estes que lles supoña ningún custo económico, nun prazo máximo e co abono de compensacións se se producen incumprimentos.

Os abusos e erros na atención aos consumidores, especialmente en sectores como as telecomunicacións e a enerxía, son a orixe dunha alta porcentaxe das súas denuncias nas asociacións de consumidores e as administracións de consumo. Solicitudes de baixa que non se tramitan, altas en servizos con condicións que non se axustan ao ofertado, reclamacións que nin sequera reciben resposta… son algunhas das irregularidades que de forma masiva sofren os usuarios.

Regular os servizos de atención ao cliente das compañías de telecomunicacións, enerxéticas, bancos, aseguradoras, subministradoras de auga, fabricantes de alimentos e bebidas, grandes superficies comerciais e outros sectores, de maneira que conten con teléfonos gratuítos e soporte online. No resto de sectores empresariais, os teléfonos de atención ao cliente non poderán implicar para os usuarios un custo superior ao dunha chamada a un fixo con prefixo xeográfico ou a un teléfono móbil nacional e o seu tarificación deberá incluírse nos bonos e tarifas planas das compañías de telecomunicacións.

Cando un consumidor expoña unha consulta, reclamación, solicitude de alta, baixa ou modificación contractual a través dun servizo de atención ao cliente, a empresa terá que enviarlle de forma inmediata unha comunicación escrita, mediante mensaxería móbil ou correo electrónico, na que lle confirme a recepción da mesma. Desta forma os usuarios poderán contar cunha proba de efectuar a xestión.

A lei de servizos de atención ao cliente regulará o prazo máximo no que as compañías, dependendo do seu sector de actividade, terán que contestar as reclamacións dos seus clientes, así como o abono de compensacións económicas se o mesmo incúmprese.

A lei facultará aos consumidores para que as gravacións das súas chamadas aos servizos de atención ao cliente sexan utilizadas como proba nunha reclamación ante a administración competente ou os tribunais sen necesidade de que teñan que avisar previamente de que procederán á gravación.

10.- Participación real e efectiva da sociedade civil organizada nos organismos con competencias en regulación e control das fraudes, tanto nos seus órganos de toma de decisións como o reforzo do seu papel nos consultivos, os cales deben emitir informes que resulten vinculantes.

Recoñecemento das asociacións de consumidores como parte interesada en procedementos sancionadores por fraudes masivas ou abertas por mor de denuncias presentadas por elas.

Mellora da participación dos consumidores e as súas organizacións representativas.

A participación dos consumidores é moi insuficiente. Existe un gran desequilibrio entre a presenza e intervención dos grandes grupos de presión empresariais e a participación dos representantes dos consumidores.

A ausencia dos consumidores nos procesos de regulación mantivo un proceso pechado e opaco no que os intereses dos consumidores (e máis aínda dos economicamente marxinados) son a miúdo eclipsados polos intereses e preocupacións das empresas provedoras de bens e servizos próximas aos grupos de poder e de toma de decisións.

Noticias de última hora en Vigo

SIGUENOS EN TELEGRAM

Comentarios (0)
Publicar comentario