O Foro do SLG remata co compromiso de tecer redes e traballar nas institucións para reforzar a agroecoloxía

A segunda xornada do Foro de Agroecolox√≠a que est√° a celebrar o Sindicato Labrego Galego na Illa de San Sim√≥n comezou, este domingo 29 de outubro, coa intenci√≥n de desenvolver, dende un punto de vista pr√°ctico, moitas das ideas e cuesti√≥ns xurdidas o d√≠a anterior con respecto √° comercializaci√≥n. Adiantamos agora unhas li√Īas xerais do que deu esta xornada que iremos desenvolvendo nos vindeiros d√≠as.
Publicado por o d√≠a 30/10/2017 na sección de Sindicato Labrego Galego,Sindicatos

O Foro do SLG remata co compromiso de tecer redes e traballar nas institucións para reforzar a agroecoloxía

As√≠, a primeira actividade do d√≠a consistiu na realizaci√≥n dun¬†obradoiro pr√°ctico de formaci√≥n de prezos de produtos agrarios, coordinado pola doutora en Econom√≠a da Universidade do Pa√≠s Vasco,¬†Mirene Begiristain. Neste obradoiro, xurdiron moitas v√≠as posibles para a formaci√≥n de prezos, xa que depende de factores como o propio produto, o p√ļblico ao que queiras chegar ou os factores espec√≠ficos que infl√ļen nos custes de produci√≥n e que son distintos en cada granxa. De maneira xeral, son tres os factores fundamentais para a formaci√≥n do prezo: o que cobran os demais produtores da t√ļa zona ao vender un determinado produto que ti tam√©n queres vender, canto est√°n dispostas a pagar as persoas √°s que lles vas vender, e os custes de produci√≥n. En definitiva, ser√° a idiosincrasia de cada proxecto agroecol√≥xico a que defina o prezo.

A seguinte actividade foi unha¬†conversa entre produci√≥n e consumo¬†que se iniciou cunhas intervenci√≥ns iniciais de representantes dos¬†Foros Ecol√≥xicos do Barbanza, do mercado¬†4 Ponlas¬†(Pontevedra), da tenda lucense¬†Bico de Grao¬†e da¬†Rede de Consumo O Care√≥n, de Melide (A Coru√Īa). Esa conversa inicial propiciou un rico debate entre os asistentes que, paseni√Īo, foi definindo diversos retos e problem√°ticas relacionadas coa comercializaci√≥n. Coincidiuse na necesidade de crear redes m√°is globais na Galiza que reforzasen √° parte produtora naqueles eidos do seu traballo onde, habitualmente, hai m√°is debilidades, como a distribuci√≥n e a venda.

Tam√©n se cuestionaron algunhas limitaci√≥ns do Consello de Agricultura Ecol√≥xica de Galicia (Craega), con requisitos e custes moitas veces inasumibles que obrigan a moitas fincas e granxas agroecol√≥xicas a ter que vender a s√ļa produci√≥n ecol√≥xica sen certificaci√≥n. Neste senso, est√° a ser moi positiva a creaci√≥n de sistemas participativos de garant√≠a como o do Mercado da Terra (Lugo) ou A Gavela (Pontevedra), que supo√Īen alternativas s√≥lidas de cara a garantir o car√°cter agroecol√≥xico de moitas produci√≥ns. Precisamente, aumentar o √°mbito destas experiencias para que se poidan beneficiar delas granxas e fincas de toda Galiza foi unha demanda expresada no Foro que cada vez m√°is ampla no sector. Os atrancos existentes en moitos concellos √° hora de crear mercados de produtos agroecol√≥xicos ou de acceder aos que xa existen tam√©n foron obxecto de cr√≠tica. Neste senso, considerouse indispensable realizar un traballo a nivel institucional para eliminar estas trabas. De cuesti√≥ns como as devanditas, xorde a necesidade de realizar un traballo institucional para que as diversas administraci√≥ns sexan unha axuda e non un atranco para as produci√≥ns agroecol√≥xicas.

Xa pola tarde, levouse a cabo un debate ao redor da¬†compra p√ļblica de alimentos, que √© un dos mellores xeitos, por parte das diversas administraci√≥ns, de apoiar as produci√≥ns ecol√≥xicas: merc√°ndoas para fornecer hospitais, comedores escolares, restaurantes e cafetar√≠as de instituci√≥ns p√ļblicas, ex√©rcito, centros penitenciarios, etc. E, para isto, contouse coa presenza de¬†Dami√°n Copena, do Grupo de Investigaci√≥n en Econom√≠a Ecol√≥xica e Agroecolox√≠a, da Universidade de Vigo;¬†Ester Comas, presidenta de Veterinarios sen Fronteiras; ou de experiencias como a dos¬†comedores escolares de Ames¬†ou a¬†Escola Municipal A Caracola¬†de A Coru√Īa.

Nun contexto no que a compra p√ļblica de alimentos move ao redor de 2.000 mill√≥ns de euros cada ano no Estado Espa√Īol, e no que s√≥ d√ļas empresas de c√°tering -Serunion e Eurestcompass- copan o 25% dos comedores escolares; non hai d√ļbida de que un reparto m√°is xusto destes cartos con criterios agroecol√≥xicos pode ser un forte revulsivo para o medio rural, a sa√ļde, o coidado do medio ambiente ou a dignidade e sostibilidade da profesi√≥n labrega. Tr√°tase de algo perfectamente factible, como demostran exemplos como o da Escola Infantil A Caracola, da Coru√Īa, que optaron por fornecer o seu comedor con alimentos de cultivo ecol√≥xico, mercando tam√©n a granxas da bisbarra; ou do Grupo Lentura de labregos e labregas, nacido grazas √° iniciativa do Concello de Ames, que traballan en ecol√≥xico e fornecen comedores escolares cun total de 1.200 alumnos e alumnas.