GañaMós presentara unha moción en solidariedade coas TCAEs do HAC.

Publicado por o día 06/06/2018 na sección de Galicia,GañaMOS,Mos,Política

GañaMós presentara unha moción en solidariedade coas TCAEs do HAC.

Se  algún sector público foi  furado polo mercantilismo privado, ese é o conglomerado público da Sanidade. Os consecutivos gobernos neoliberais converteron nun gruyére a construción social máis importante da sociedade española.

Cada comunidade autónoma dispuxo do seu particular plan para privatizar a Sanidade, quizais o madrileño ou o valenciano son os casos máis ostentosos de privatización pero sen dúbida o de máis alcance foi o impulsado polo goberno autonómico de Feijóo en Galicia.

O plan de penetración do privado na  Sanidade Pública desenvolvida polo Partido Popular non consiste en grandes contratos de  externalización da atención médica senón nun sibilino pero constante furar que logrou que a cidadanía descoñeza o furado.

Boa parte da sociedade pensa que a bata branca segue sendo pública aínda que haxa derivacións masivas aos hospitais privados estas sempre son xustificadas como alivio ás crecentes listas de espera, unhas listas que non cesan de incrementarse debido á paulatina redución de persoal sanitario na Sanidade Pública.

Pero o que hai detrás da bata branca na Sanidade galega está  infestado de contratos con empresas privadas que van moito máis alá da limpeza, lavandería, cociñas ou mantemento dos centros de saúde ou hospitais. Non falamos de contratos menores cando nos referimos ao Laboratorio Central de Galicia, adxudicado a  Unilabs; a historia clínica electrónica, que agora xestiona Indra; as telecomunicacións do Servizo Galego de Saúde de Galicia (SERGAS), do que se encarga Telefónica; a Plataforma Electrónica e o teléfono de cita previa, encomendados a Netaccede; así como o Servizo de Subministracións e Loxística, tramitado por  Severiano Servizo Móbil; o mantemento de equipos sanitarios, diligxenciado por Ibérica de Mantemento SA; e as contratacións do SERGAS, das que se ocupa Plataforma Electrónica Vortal Connecting Bussines, participada por Microsoft, Telefónica e Indra.

Pero a gran posta en escena do modelo de colaboración Público-Privada foi a construción e xestión  do novo hospital de Vigo (Álvaro Cunqueiro) cun sobrecusto do centro, que pasou de 450 a 1750 millóns, asumido polo erario público sen que isto carrexase melloras, xa que se rebaixaron o número de camas, os quirófanos, ou a superficie de Urxencias e os servizos de radioloxía.

Este binomio público-privado ensaiado polo Partido Popular para o Hospital Álvaro Cunqueiro foi altamente contestado na área sanitaria de Vigo con manifestacións históricas pola alta participación da cidadanía. Para contrarrestar esta alarma social, a administración autonómica utilizou todos os resortes para vender unha imaxe de normalidade para este macro centro hospitalario, desde campañas de prensa ata purgas do persoal médico máis  contestatario. Un relato de normalidade que non calou do todo entre unha cidadanía moi sensible a calquera noticia que deixase patente a excepcionalidade deste hospital que foi un fervedoiro de mobilizacións desde o seu recente posta en funcionamento e case todas elas para denunciar como a dirección política privilexia aos xestores privados en detrimento de o público.

O último conflito están a protagonizalo as  TCAEs, auxiliares de enfermería, que fartas de ser as mulas de carga viron como a súa demanda de incrementar o persoal foi respondida pola Dirección do hospital cun NON e a continuación co aumento das tarefas diarias asumindo cargas de traballo que claramente correspondían á empresa privada concesionaria da xerencia do hospital.

O detonante das mobilizacións foi a orde ás  TCAEs de asumir a tarefa de trasladar as bolsas de roupa sucia dos pacientes cando as auxiliares de enfermería xa están desbordadas ao ser obrigadas a desempeñar labores tamén impropios como a de camareiras. A administración quere poñer o acento sobre a desobediencia das  TCAEs presentándoo como un feito puntual e que a negativa para recoller ditas bolsas é froito só desa ociosidade enfermiza arraigada no funcionariado que tan interesadamente instauraron no imaxinario popular.

Por suposto, non faltou a aplicación da consabida receita de apertura masiva de expedientes disciplinarios nun van intento de desarticular  as mobilizacións e do uso das forzas policiais para invisibilizar as protestas retirando pancartas e carteis da fachada do hospital.

Pero estas bravas mulleres non se van a amedrentar porque saben que son, ante o letargo  sociopolítico provocado polo canto de sirenas mediático, a primeira barricada contra o espolio do ben común.

Para que as TCAEs non sexan a primeira e única barreira contra o latrocínio do ben común é necesario que dende as institucións as forzas políticas expresemos o noso apoio ás súas demandas .

Por isto, solicitamos que o Concello de Mos exprese a súa solidariedade ás TCAEs e o apoio ás súas reivindicacións en defensa da Sanidade Pública, ademais de deixar patente o rexeitamento ás coaccións exercidas pola Dirección do HAC contra estas traballadoras.