Especialistas de Vithas Fátima avogan por iniciar o tratamento do alzhéimer canto antes para conseguir que o paciente se atope o mellor posible en cada etapa da enfermidade

O neur√≥logo Javier Castro Dono resalta que o alzh√©imer √© unha enfermidade ‚Äúprogresiva‚ÄĚ pero que a evoluci√≥n var√≠a moito dun paciente a outro
Publicado por o d√≠a 20/09/2019 na sección de Galicia,Sanidad,Vigo

Especialistas de Vithas Fátima avogan por iniciar o tratamento do alzhéimer canto antes para conseguir que o paciente se atope o mellor posible en cada etapa da enfermidade

Especialistas do Hospital Vithas F√°tima puxeron de manifesto esta tarde nunha conferencia inclu√≠da no ciclo Vithas Aula Sa√ļde, a importancia dun diagn√≥stico precoz desta enfermidade. Esta conferencia, impartida polo neur√≥logo Javier Castro Doo e o psic√≥logo Pedro Santamar√≠a Gargamala, forma parte dos actos conmemorativos do D√≠a Mundial do Alzheimer que se celebra este s√°bado.Na s√ļa intervenci√≥n, o neur√≥logo do Hospital Vithas F√°tima Javier Castro Dono explicou que √© o alzh√©imer, unha enfermidade que se produce pola destruci√≥n neuronal derivada do dep√≥sito no cerebro de d√ļas prote√≠nas t√≥xicas ( beta- amiloide e prote√≠na Tau), e que se inicia na gran maior√≠a dos casos a partir dos 65 anos.

Habitualmente, o s√≠ntoma de inicio m√°is frecuente √© a perda de memoria recente. S√©guenlle outras alteraci√≥ns nas s√ļas capacidades previas: rendemento, linguaxe, orientaci√≥n en espazo, e cambios de personalidade-conduta. O neur√≥logo de Vithas F√°tima sinalou que √© unha enfermidade ‚Äúprogresiva‚ÄĚ xa que o ac√ļmulo destas d√ļas prote√≠nas t√≥xicas vai aumentando co paso do tempo, a√≠nda que ‚Äúo ritmo pode variar considerablemente duns pacientes a outros‚ÄĚ.

Javier Castro diferenciou unha primeira fase da enfermidade, denominada deterioración cognitiva leve, na que non se pode falar de demencia porque o paciente aínda é capaz de levar unha vida autónoma ou con leves axudas. Nesta fase pode permanecer durante períodos de tempo que varían duns pacientes a outros, pero finalmente éntrase na fase de demencia, que empeza sendo leve e aos poucos vai agravándose.

√Ā hora de diagnosticar o alzh√©imer hai tres elementos a valorar: a historia cl√≠nica, a exploraci√≥n neuropsicol√≥xica (unha serie de probas que aval√≠an a memoria e as demais funci√≥ns cognitivas), e as probas complementarias (que no seu nivel b√°sico incl√ļen: neuroimagen -preferible resonancia magn√©tica cerebral-, anal√≠tica e electrocardiograma.

Tras destacar o papel ‚Äúfundamental‚ÄĚ do coidador, que sofre un desgaste psicol√≥xico, f√≠sico, de illamento e econ√≥mico, Javier Castro Dono sinalou que o tratamento farmacol√≥xico var√≠a nas distintas fases da enfermidade. Nas fases leves da demencia (e mesmo nalg√ļns casos de deterioraci√≥n cognitiva sen demencia) hai un medicamento-alimento en forma de batidos, rico en √°cidos graxos Omega-3 e outros compo√Īentes das membranas neuronais que demostraron mellor√≠a da memoria a medio prazo. Nas fases de demencia leve e moderada util√≠zanse un grupo de f√°rmacos chamados ‚Äú inhibidores da encima acetilcolinesterasa‚ÄĚ ( donepezilo, rivastigmina, galantamina), que elevan os niveis de acetilcolina cerebral (o principal neurotransmisor implicado na memoria); e, nas fases moderadas e avanzadas un f√°rmaco chamado memantina.

Tam√©n explicou que conforme avanza a demencia poden producirse cadros de axitaci√≥n (que adoitan empezar a media tarde e intensificarse pola noite), que pode constitu√≠r un importante problema pola alteraci√≥n que comporta na vida familiar, e que se tratan cun grupo de medicamentos chamados ‚Äú antipsic√≥ticos‚ÄĚ, a√≠nda que en ocasi√≥ns non √© f√°cil o seu control.

Finalmente, o neur√≥logo do Hospital Vithas F√°tima puxo en valor os distintos ensaios cl√≠nicos con diversas mol√©culas ‚Äúque xeran unha esperanza no avance do control desta enfermidade‚ÄĚ.

Acompa√Īar aos pacientes, e orientar e asistir a coidadores e familiares

Pola s√ļa banda, o psic√≥logo sanitario do Hospital Vithas F√°tima, Pedro Santamar√≠a Gargamala, sinalou na s√ļa intervenci√≥n que, debido √°s caracter√≠sticas desta enfermidade, non s√≥ afecta ao paciente, sen√≥n que determina o d√≠a a d√≠a da s√ļa familia, acompa√Īantes e coidadores. Neste sentido, resaltou o papel fundamental da contorna do paciente; e centrou o papel da psicolox√≠a na atenci√≥n en demencias en tres partes: a fase informativa (para visualizar as demencias e co√Īecer as necesidades); acompa√Īar aos pacientes; e orientar e asistir a coidadores e familiares.

Segundo Santamaría Gargamala, é importante que os familiares e a contorna do paciente sexan conscientes da que se van a enfrontar, e saiban que o seu familiar padecerá perda de memoria, problemas de linguaxe, dificultade para facer tarefas simples, desorientación no tempo e espazo, perda de capacidade de xulgar, dificultade para ter pensamentos elaborados, perda de obxectos, cambios no estado de ánimo e cambios na conduta, así como perda da iniciativa.

Por iso, sinalou que con estimulación neuropsicolóxica pódese frear considerablemente -pero non deter nin impedir- a deterioración cognitiva, especialmente nos dez primeiros anos posteriores ao diagnóstico do álzheimer. Esta estimulación permite mellorar a atención, a percepción, a memoria, a linguaxe, as funcións cognitivas, o cálculo, a orientación e a psicomotricidade; e ofrece, ademais, unha maior calidade de vida mentres se padece a enfermidade de álzheimer.

Comentar noticia

Your email address will not be published.