Lolita Flores chega a Vigo con ‘Fedra’, de Paco Bezerra

Juan Fernández, Críspulo Cabezas, Michel Tejerina e Tina Sáinz completan a repartición desta obra estreada no Festival de Mérida baixo a dirección de Luís Luque
Por o 31/01/2019 | Sección: Cultura,Eventos,Galicia,Vigo
Lolita Flores chega a Vigo con ‘Fedra’, de Paco Bezerra

Despois da súa exitosa estrea na 64 edición do Festival Internacional de Teatro Clásico de Mérida, Fedra, de Paco Bezerra, chega Avilés. Esta produción de Pentación Espectáculos e do Festival de Mérida estará no Teatro Afundación Vigo o vindeiro domingo 10 de febreiro ás 19.30. Lolita Flores, Juan Fernández, Críspulo Cabezas, Michel Tejerina e Tina Sáinz forman a repartición desta obra baseada na traxedia Hipólito de Eurípides baixo a dirección de Luís Luque.

Sinopse

Fedra, a raíña da Illa do Volcán, está enferma: nin come nin fala nin dorme. Os médicos son incapaces de pescudar a orixe da súa padecimiento e o país enteiro anda preocupado polo seu estado de saúde. Algúns din que se volveu tola. Outros, que as longas ausencias do seu esposo, o rei da illa, terminaron por devastar e arrasar o seu corazón, pero ninguén coñece a verdade e todos se equivocan. E é que a gran responsable da doenza de Fedra non é outra que unha paixón que a atormenta desde hai tempo e que xa non pode reprimir máis; un erotismo inmoral e impúdico, un desexo violento e indómito, un amor prisioneiro e indecente.

Carta do director e o autor

O amor, en moitos casos, é sinónimo de @dicha e felicidade, pero, noutros, é tamén tormento e grandísima condena (en especial cando te namoras da persoa que non debes). Pero, como actuar cando a razón e o desexo entran en conflito? É máis xusto atender ao que expón o cerebro ou ao que demanda o corazón? Que debería pesar máis? Pensar ou sentir?

Tradicionalmente, este é o conflito interno ao que sempre tivo que enfrontarse Fedra, un personaxe que, atrapado nas redes da traxedia, se debate e non se pode decidir. E isto mesmo é o que a terminou convertendo nun personaxe un tanto inactivo, alguén que, incapaz de elixir, decídese por darlle a man á morte como a mellor das opcións.

O que quixemos con esta Fedra é sacar ao personaxe dese letargo no que sempre se atopou para crear unha muller máis combativa e con menos medo; unha persoa que, fuxindo da traxedia, mergúllese de cheo nela e pelexei fronte a fronte; unha muller exenta de culpa, capaz de loitar polo que quere, e que, ante todo, atrévase a amar.

Por isto, a escenografía elixida é un lugar emocional, un lugar tan grande como un volcán en metade dunha illa rodeada por un mar antigo. Un espazo que é unha greta no peito, un oco polo que se saíu o corazón da nosa protagonista. Unha posta en escena onde as artes visuais e a música serán vehiculares desta historia violenta. Unha Fedra contemporánea que nos vinga a falar sen andrómenas e sen temor da liberdade de amar. Entender as razóns do seu corazón para aprender a respectarnos e, desta forma, mellor amarnos. Converter o gran teatro romano de Mérida no peito de Fedra e refuxiarnos nel. O volcán está a piques de entrar en erupción.

Comentar noticia

Your email address will not be published.