Volven aparecer centos de Patelos mortos, agora en Bouzas

Publicado por o día 29/03/2019 na sección de Galicia,Mar,Sucesos,Vigo

Volven aparecer centos de Patelos mortos, agora en Bouzas

No día de onte unha veciña de Vigo paseando desde Bouzas ata o Museo do Mar de Galicia atopouse con esta estampa, esta veciña indignouse nas redes sociais ante o desastre ecolóxico así o reflicte ela mesma.

A veciña narra quee miles de patexos mortos estaban na beira, o cheiro que emitían era coma se cocesen aos pobres animaliños, tiña visto de cando en vez algún, pero non tal cantidade, é coma se fose un suicidio colectivo, finaliza esta veciña viguesa.

O Patexos ou Patelo é unha especie moi común en todas as augas galegas, aparecendo a miúdo en arrástrelos efectuados tanto nas rías como na plataforma continental, ata os 300 m de profundidade ou máis. Aínda que é bentónico, o patelo presenta fases peláxicas, achándose en moitos casos en toda a columna de auga.

Realiza grandes migracións, ao parecer relacionadas con cambios da temperatura da auga e os ciclos reprodutivos. É un bo nadador, podendo nadar preto da superficie da auga do mar, onde se alimenta de sardiñas, potas e outros animais.

Chega ás rías principalmente nos meses de verán, presentándose os machos en maior proporción, dándose usualmente unha segregación por sexos. Alcanza densidades moi grandes tanto nas rías como no andén,  chegando a prexudicar os traballos da pesca doutras especies de maior interese comercial.

Dado o seu escaso valor económico chegouse a empregar para fertilizar as terras de cultivo, e foi obxecto noutro tempo dunha pesqueira específica con estes fins. Por outra banda, realizáronse estudos bromatolóxicos para o seu posible uso na fabricación de pensos.

En Galicia, os Patexos ou Patelo é unha fonte de alimento importante para a gaivota patiamarilla.​ No verán, a tartaruga mariña común de América do Norte aliméntase case exclusivamente de Patexos ou Patelo.

Nombres gallegos

Á parte dos nomes citados, recibe en gallego outros nomes vulgares, como pateixo,  patilado, pato, patulate, poteiro,  e outros.

O mestre A. Santamarina, en nota etimoilóxica na obra de Ríos Panisse, di que parte dos nomes anteriores (pato e derivados) aluden a corpo deprimido ou aplanado deste animal (en galego pato = “aplanado”), e que o resto das formas remiten a un termo composto antigo pati-lado “pata ancha”, desfigurado pola desaparición da lingua viva do adjectivo lado “ancho”.