O Hospital Montecelo de Pontevedra hoxe acolleu una xornada protesta.

Publicado por o día 26/09/2018 na sección de Prosagal,Protestas,SAGAP,Sanidad,Sindicatos

O Hospital Montecelo de Pontevedra hoxe acolleu una xornada protesta.

Carolina Iñarrea Macías foi a que leu o manifesto da concentración que tivo hoxe lugar ás 11 da mañá, pola permanencia de peche da unidade cirúrxica de traumatoloxía do H.Montecelo, de Pontevedra e polo resto de unidades pechadas.

Manifestó

Ao principio de verán a Xerencia da EOXI comunicaba de forma oficial cantas camas ían pechar durante o período estival e cuantos servizos ían ver afectados por este peche.

A día de hoxe, tería que estar aberta na súa totalidade, Traumatoloxía e ao comezo de outubro tamén Pneumoloxía e Medicina Interna III.

Esta Xerencia incumpre de novo o seu compromiso, non comunicou oficialmente cando reabrirán e poderase retomar a actividade asistencial normal.

Eles din e insisten que cando a demanda asistencial requírao, e nós preguntámonos as listas de espera non requiren unha apertura “xa” para poder dar unha solución ás patoloxías dos usuarios?

Todos sabemos, que traumatoloxía só retomo a súa actividade coa metade da unidade, ocupándose destes pacientes a metade do persoal, o que non sabemos é que vai pasar co resto do persoal asignado a este servizo, onde vai traballar e en que condicións, tampouco sabemos que vai pasar cos pacientes que engrosan e forman esta lista de espera, están a operarse polas tardes, no que se chama “peonadas”, desde hai xa un mes porque a lista de espera nestes meses para aumentado.

E non nos referimos a cirurxías menores que non necesitan ingreso, non, referímonos a cirurxías con ingreso que nunha organización correcta operaríanse dentro dun parte ordinario e non como algo extra.

As camas da Sanidade Pública parecen que sobran pero as da sanidade privada son imprescindibles en calquera época do ano.

A día de hoxe seguen pechadas 9 en lactantes, 33 en MIII, 10 en Pneumoloxía e 14 en traumatoloxía.

De Medicina Interna III, non está previsto que abra as súas portas ata finais de outubro ou máis aló, se consideran que non é necesario. E que pasase cos traballadores/as deste servizo do mesmo xeito que os de Pneumoloxía?

Os traballadores/as destas unidades pechadas cubrirán substitucións por distintas unidades, diminuíndo a contratación do persoal eventual.

En canto ao servizo de lactantes, temos que dicir que a súa apertura estaba planeada en outubro, pero preferiron mantelo pechado uns meses máis coa escusa de trasladar neonatos alí duranten esas obras de mellora que publicitan aos catro ventos.

Probablemente poderían aproveitar o peche estival, xa que a decisión xa está tomada desde hai moitos meses, pero non, deciden que é mellor prescindir de camas públicas.

E se entramos en detalle nas obras, dicir que os profesionais non están informados do que van supoñer nin as obras, por localización das zonas de traballo, nin o traslado en canto a distribución do persoal.

Continúa insistindo á poboación para que se operen e ingresen na privada. Parece que sobran camas nos hospitais públicos de Pontevedra, pero son necesarias as camas da privada.

Moven aos pacientes polo hospital as veces que faga falta ata chegar á súa unidade de destino, en moitas ocasións un día antes de darlles o alta. Isto non é calidade asistencial, nin respecto pola intimidade nin dignidade do paciente.

Cando se desbloquearán estas camas? Cando os servizos estean desbordados?

Non teñen os pacientes de Pontevedra dereito a unha habitación digna para recuperarse da súa enfermidade, coa mellor atención sanitaria e de calidade?

Os profesionais estamos hoxe aquí para reclamar que respecten as nosas carteleiras de quendas, nas nosas unidades, unidades nas cales temos as nosas prazas consolidadas e os usuarios que un dia o seremos todos estamos aquí para reclamar a apertura destas camas

Nós os traballadores só queremos que nos respecten e que nos deixen dar unha calidade asistencial digna aos nosos pacientes, non queremos estar nesta situación de tensión constante de non saber que pasase connosco mañá.

Pedimos respecto para os traballadores e respecto para os nosos pacientes.