Os Ninguéns diríxense a Feijóo e Abel Caballero para destacar as fortalezas da nova lei de inclusión valenciana e piden que estas se importen para Galicia e Vigo

Por o 11/03/2019 | Sección: Galicia,Os Ninguéns,Social,Vigo
Os Ninguéns diríxense a Feijóo e Abel Caballero para destacar as fortalezas da nova lei de inclusión valenciana e piden que estas se importen para Galicia e Vigo

Desde o foro socioeducativo OS NINGUÉNS, dirixímonos por escrito ao Señor Feijoo e ao alcalde da cidade (consideramos que debe ser interese de ambos os) para chamar a súa atención sobre o importante paso que se deu en Valencia, grazas ao enfoque universal da nova Lei de servizos sociais, que aborda algúns puntos esenciais que o noso colectivo leva reivindicando varios anos para a cidade: o aumento de persoais de traballadoras sociais, que estas se fagan interdisciplinares, con máis perfís profesionais, a especialización para a atención, que se dividirá entre primaria e secundaria, a creación dunha historia social única interdepartamental, e que se eleve a importancia do benestar social ao sanitario, facendo un tratamento similar en canto á priorización de emerxencias.

Polo tanto consideramos imprescindible tómese exemplo das fortalezas que ten esta Lei, para lembrar as debilidades que na nosa comunidade existen no servizo de benestar, e que o noso colectivo reivindicou en concreto para o local recentemente nun acto na rúa o pasado 28 de febreiro na Unidade de Traballo Social da Praza da Princesa, esixindo conceptos moi similares aos que se aprobaron hai poucos días en Valencia:

Publicado en DOCV núm. 8491 do 21 de Febreiro de 2019, con vixencia desde o 21 de marzo, El Diari oficial de la Generalitat Valenciana, publicou a LEI DE SERVIZOS SOCIAIS INCLUSIVOS, converténdolles na primeira autonomía que declara os dereitos sociais de interese xeral e como dereitos universais. Segundo palabras de Mónica Oltra, “esta nova lexislación dará corpo normativo á cuarta pata do Estado do Benestar que transforma as prácticas asistencialistas e caritativas de épocas pasadas, nunha concepción moderna de dereitos subxectivos e de alcance universal”. Por primeira vez “ordénase e garante a estrutura profesional dos equipos para a atención centrada na persoa e nas súas necesidades”. Os equipos “atenderán a complexidade social con novas figuras profesionais como o asesor xurídico e profesionais da integración social”.

Así mesmo introduce a figura da historia social única e interoperativa que diminúe a burocracia, e o reforzo de equipos multidisciplinares con técnicos que conformarán equipos contra a violencia machista, acompañamentos a persoas con problemas crónicos de saúde mental, apoio xurídico… en resumo, amplíanse os perfís dos persoais para facelas interdisciplinares e abordar todas as problemáticas que cheguen ás oficinas desde un perfil especializado.

Tamén aumentaron numericamente os persoais de traballo social ata “pasar a estar entre as cinco primeiras comunidades autónomas en cociente de profesionais por habitante”: Oltra sostén que “queremos potenciar o protagonismo dos municipios e establecer os mecanismos de planificación, colaboración e coordinación dos servizos sociais cos demais sistemas públicos para garantir unha atención integral ás persoas”. Que os dereitos sociais “deixen de ser a irmá pobre dos poderes públicos”, pois se sitúan “ao mesmo nivel que Sanidade e Educación nas competencias autonómicas”.

Estamos totalmente de acordo con esta afirmación. Tamén informaron de que se vai a introducir o sistema de que os concellos actúen como os centros de saúde, sendo a porta de entrada aos servizos sociais. Consideramos esencial unha cooperación entre o local e o autonómico para aplicar con eficiencia a política social e na nosa cidade hai unha falta de coordinación entre ambas as administracións debido aos problemas políticos entre os seus representantes.

Por tanto cominamos a ambos os xestores para ler minuciosamente a Lei mencionada e estudar que propostas da mesma poderíanse aplicar na nosa comunidade, para mellorar entre ambos o funcionamento dos Servizos Sociais de Vigo, que se atopan colapsados e incumpren sistematicamente os cocientes aconsellados de atención de 1 técnico cada 8000 habitantes, producíndose enormes demoras na xestión das axudas de emerxencia e deixando en indefensión a unha parte importante da cidade, cifrada nunhas 61.000 persoas en risco de exclusión, que en ocasións tardan ata catro semanas en obter unha cita coa súa traballadora social ou seis meses en recibir unha Renda de Integración, sendo unha axuda de subsistencia. Necesitamos repensar os nosos servizos sociais, tamén desde o local xa que existe unha concellería de Benestar e unidades de traballo social municipais.

A seguinte actuación, complementaria a esta, será dirixirnos, antes das novas eleccións xerais, aos representantes públicos para solicitar céntrense no tema concreto das rendas de inclusión e búsquese a forma de impulsar que as comunidades terminen de asimilar o índice AROPE, recomendado por Europa, que se está incumprindo no noso país, sendo Euskadi o lugar onde se percibe a cobertura estatal máis alta en canto a rendas mínimas, e resultando en Galicia, o decreto recentemente aplicado que amplía a RISGA, e que introduce melloras positivas a este respecto, insuficiente aínda para considerarse unha cobertura idónea.

 

 

Comentar noticia

Your email address will not be published.