Os Ninguéns propoñen modificacións substanciais no decreto que regulará a RISGA

Desde o foro socioeducativo OS NINGUÉNS, desexamos declarar, que mediante este escrito formulamos alegacións sobre o decreto que desenvolve a Lei 10/2013 do 27 de novembro de Inclusión social de Galicia, no que respecta á RISGA.
Publicado por o día 22/01/2018 na sección de Os Ninguéns,Social

Os Ninguéns propoñen modificacións substanciais no decreto que regulará a RISGA

Antes de centrarnos no articulado, mencionar que sería importante que as mulleres con menores ou dependentes ao seu cargo tivesen as ferramentas aseguradas para evitar acollementos institucionais por razón de condicións de pobreza, algo que ata agora non se está a protexer suficientemente.

En xeral, reflexionamos que o enfoque do decreto é restrictivo e inclúe moitas listas taxadas: pensamos que os itinerarios deben ser de protección e empatía, non de vixilancia e castigo, favorecendo en todo caso unha integración real, e cambiando o concepto de “inspección” polo de “acompañamento”. Ao fío desta idea sería necesario incluir, algo que non sae mencionado neste decreto, que é articular dende a legalidade, a necesidade de que as UTAS, unidades de traballo social, convértanse en UNIS, unidades de acción interdisciplinar, con traballadores sociais, orientadores laborais, psicólogos, educadores, etc. Do mesmo xeito que sucede coa sanidade, estas oficinas deberían abrir en quendas de mañá e tarde. Xa que logo conviría instar aos concellos a
poñer en marcha este enfoque en canto á xestión compartida.

Igualmente, como parte deste ciclo de integración, non debemos quedarnos na mera percepción desta RENDA, senón que debe haber todo un proceso de acompañamento inclusivo, empezando por ese equipo multidisciplinar e abarcando tamén a promoción de albergues públicos con prazas suficientes e un tempo de estancia que permita promocionar unha transición habitacional definitiva e estable, que inclúa ademais habitacións con intimidade para a convivencia de parellas e contemplen o acollemento das posibles mascotas.

En canto ao articulado concreto, pasamos a mencionar as enmendas

CONTÍA. ART 2. Propoñemos que como mínimo as contías base da RISGA para un só receptor (sumada no seu caso ao suplemento por convivintes menores) ascenda, de 399 euros, ao SMI (agora mesmo en 735,90 revisable anualmente á alza).

VALORACIÓN DOMICILIARIA. ART 4.2. Onde se menciona que a percepción da RISGA está suxeita a unha valoración domiciliaria, fixar un prazo máximo para recibir esa visita instando aos concellos que non poidan superar devandito prazo, xa que si a mesma demórase por exemplo tres meses, a acumulación de atrasos excede moitísimo o prazo máximo de recepción.

ART 5.1 DEFINICIÓN. Onde nos fala de que a prestación está dirixida a terminar cunha inserción sociolaboral, que se engada un epígrafe que detalle os pasos que se darán para conseguir a mesma, xa que o redactado é demasiado xenérico e pode suceder que esa parte quede sen atender, si nos atemos á literalidade do mesmo deixa toda a responsabilidade ao SEPE e a Servizos sociais sen concretar qué itinerario débese seguir para buscar esa inserción sociolaboral. Isto desenvólvese no ART 26 pero segue sendo un redactado xenérico que non taxa as accións que se levarán a cabo para esta integración nin os pasos concretos que servizos sociais deben dar a fin de garantir a súa concentración neste obxectivo. No artigo 35 concrétanse os deberes da persoa a nivel sociolaboral para recibir a prestación pero non os seus dereitos ou a axuda que recibirá para lograr a mesma.

5.2 EMBARGOS. Onde se menciona que é unha prestación inembargable, posto que isto non se está cumprindo incluír algún tipo de sanción para as entidades que embarguen esta prestación e un mecanismo concreto de reclamación para cando isto suceda, que sexa rápido e directo.

ART 9. TRANSICIÓN AO EMPREGO. Propónse no decreto un prazo máximo de transición ao emprego de seis meses, propoñemos subilo a un ano.

UNIDADE DE CONVIVENCIA. ART 10. Propónse pola nosa parte que a RISGA debe ser individual e percibida por calquera membro desta unidade, sen considerar os ingresos dos outros integrantes, que poden ser circunstanciais. Aínda que fosen convivintes familiares, igualmente debe percibirse unha RISGA por persoa. Logo “unha renda por domicilio” é incorrecto. Neste senso os doce meses que se conceden para que outra unidade de convivencia no mesmo marco de aloxamento se busque outra ubicación, quedaría abolido: todos os convivintes nese aloxamento poderían pedir a súa RISGA, dentro dos controis da suma de cantidades por menor a cargo. É dicir, por exemplo, podería darse o caso de que nunha casa cobrasen a RISGA: unha esposa, o seu marido, e o pai dun deles si o houbese, máis os complementos en caso de haber tamén menores.

Este concepto ven reforzado pola recente sentenza dun xulgado de Vigo, que recoñeceu ou dereito dunha muller a compartir domicilio con outras beneficiarias, sinalando ou xuíz que “sería inverosímil que dúas persoas que perciben estas prestacións para eludir a súa exclusión social, tivesen que excluírse mutuamente para non incorrer en esaxerada inclusión”.

RESIDENCIA. ART 11.1.A). O prazo de padrón en Galicia por seis meses como requisito para solicitar esta axuda é excesivo, propoñemos baixalo a dous meses de padrón. Neste artigo propoñemos engadir un epígrafre que concrete que si a falta de padrón é xustificada de xeito debido (mediante documentos que acrediten que hai un exceso de burocracia para recibir a residencia dun migrante, por habitar casas familiares nas que falte documentación para realizar o mesmo, vivir na rúa e non conseguir empadronarse nunha UTA, etc) o requisito do padrón poderá quedar en suspenso, a entregar con posterioridade á tramitación en canto estea solucionada a incidencia que motiva a súa falta.

IDADE. ART 11.1.C) A idade mínima de recepción, 25 anos é excesiva, propoñemos baixala a 18 anos, e a 16 en caso de menores emancipados. No art 14 vólvese a mencionar e permítese baixar a idade só en casos de internamento en pisos de menores, ou de tres anos de convivencia independente máis dous anos cotizados. Estes requisitos son excesivos, calquera maior de 18 anos podería deber cobrala.

ART 11.1. E) Igualmente debe desaparecer a figura de “ascendente con posibilidade de prestar alimentos”, á marxe de que no art 19 matízase á baixa, debería simplemente desaparecer.

INCOMPATIBILIDADES. ART 16. Solicitamos a abolición da incompatibilidade desta axuda con outras como as PNCS, RAIS… “ou calquera prestación do mesmo importe ás mesmas” sen que isto supoña unha compensación entre unhas e outras, estudando caso por caso os baremos e axustando segundo as cantidades (simplemente regular que en total non se poida cobrar máis dunha cantidade máxima, pero non manter a incompatibilidade per se de primeiras).

ART 22. TRAMOS PERSOAL E FAMILIAR. Propoñemos que no canto dun 14% do IPREM, suba a un 20% a suma polo primeiro convivinte. Propoñemos que no canto dun 12%, suba a un 15% a suma polo segundo conviviente. Isto só no caso de que falemos de menores, en caso contrario xa percibirían outra RISGA segundo a nosa proposta.

ART 23.2. Excepciona o complemento de aluguer para habitacións alugadas. Propoñemos eliminar isto e manter o complemento para aquelas persoas que demostren que viven nunha habitación cun aluguer estable.

ART 35, 2.A) 2º E 3º. O redactado sobre o coidado persoal e coidado do fogar é moi xenérico e pode dar lugar a un intervencionismo alto en canto á vida persoal dos preceptores da prestación, xa que “o coidado do fogar” é un concepto moi relativo, do mesmo xeito que o persoal, tendo en conta que hai persoas que non teñen as condicións para manter estas dúas cuestións en estado óptimo por causas de forza maior.

TRAMITACIÓN. ART 41. Proponse unha simplificación da cantidade de formularios que hai que presentar unha e outra vez para obter a axuda, é necesaria a eliminación da enorme burocracia que hai detrás da mesma e que a súa obtención sexa inmediata, sen nunca superar o tempo legal de recepción.
Proponse que ademais de compensar coas cantidades atrasadas, cando se tramite máis tarde do permitido por lei indemnícese ao beneficiario cunha cantidade que será sumada a maiores ao pago final, por moura na recepción. Introducimos polo tanto a posibilidade da figura dos intereses de demora nos atrasos.
O feito de que a tramitación sexa conxunta consegue que se acumulen os atrasos de ambas administracións e polo tanto os prazos legais non se están cumprindo. Ao ser unha axuda de urxencia para persoas con ingresos cero, a demora na recepción non debería superar UN MES desde a súa tramitación.

ART 43. CONTIDO DA SOLICITUDE. Obrígase aos solicitantes a, nun primeiro momento ter unha conta bancaria. Posto que a tramitación actual demórase uns seis meses, hai persoas que deben pagar un mantemento de conta durante medio ano sen recibir a prestación. Proponse que o número de conta sexa proporcionado polo beneficiario no momento no que se lle notifique que recibirá a súa nómina no mes seguinte, e necesítese polo tanto un número de conta para recibir este pago, pero non como primeiro paso.

ART 61.e) EXTINCIÓN por ocultación de datos: o redactado é moi xenérico e debería concretar que esta ocultación de datos sexa flagrante e con alevosía por parte do afectado, que en ocasións non coñece en profundidade o regulado e xa que logo non sabe que hai algúns datos que debe notificar. En caso de demostrarse que esta ocultación foi unha omisión sen mala fe por descoñecemento, non debería levarse a cabo esta extinción.