Paula Quinteiro esixe á Xunta que aclare se a xestión das novas residencias de maiores será 100% pública

A conselleira de Política Social eludiu a pregunta, dando a entender que apostarán pola vía privada
Publicado por o día 12/11/2019 na sección de Grupo Común da Esquerda,Política

Paula Quinteiro esixe á Xunta que aclare se a xestión das novas residencias de maiores será 100% pública

Tras telo preguntado xa en anteriores ocasións, o Grupo Común da Esquerda insistiu esta mañá no Pleno en interrogar a Xunta de Galicia sobre a titularidade da xestión das novas sete residencias de maiores previstas. “Xa se negaron varias veces a responder esta pregunta e queremos claridade. Van ser xestionadas de forma 100% pública, con traballadores e traballadoras públicos da Xunta de Galicia”, preguntou Paula Quinteiro.

A conselleira de Política Social eludiu por completo a pregunta unha vez máis, o que dá a entender que a Xunta apostará de novo pola vía privada, como vén sendo a tendencia durante os anos de goberno do Partido Popular. Galicia, de feito, está á cabeza do Estado en porcentaxe de prazas privadas nas residencias de maiores e dependentes. “O seu modelo privatizador só serve para que as súas empresas amigas fagan negocio, pero non é rendible para as contas públicas. A Xunta paga polas prazas en residencias privadas de maiores un 8% máis que polas públicas. Ademais, garante peor os coidados e precariza máis as traballadoras porque teñen os ratios de persoal e os salarios moito máis baixos”, manifestou a deputada. “Nas residencias xestionadas por grandes multinacionais, cada vez máis concentradas en ‘lobbies’ que fan negocio cos coidados, o que está conseguindo a Xunta é que cada vez se parezan máis a unha cadea de montaxe. Chégase a cronometrar o tempo que as traballadoras pasan en cada habitación para asegurar que non sexa máis do estritamente necesario”, engadiu.

Paula Quinteiro tamén criticou a situación laboral das traballadoras das residencias de xestión pública tras a suspensión do artigo 19 do V Convenio único. “Non poden falar de dereitos dos traballadores porque llos quitaron e están devolvéndolles esmolas, non todos os que teñen recoñecidos no convenio. Non poden ter as traballadoras con estas xornadas interminables, sen descanso”, aseverou Quinteiro. “Para a Xunta é o mesmo un sábado, un domingo, un luns ou un día de vacacións”, engadiu. A deputada abordou tamén a problemática do elevado grao de sinistralidade laboral da Consellería de Política Social, o máis alto de todas as consellerías galegas. “As baixas e as enfermidades danse pola sobrecarga. Moitas traballadoras teñen que tomar analxésicos para aguantar a xornada laboral. Ademais, incúmprese sistematicamente o dereito á conciliación”, denunciou.

Nun contexto de avellentamento poboacional en Galicia, a necesidade de coidados medra de xeito continuo; non obstante, a maioría recaen nas familias e, en especial, nas mulleres, ao desentenderse a Xunta destes coidados. “No ámbito familiar, a realidade que impera é a absorción total da vida das mulleres polos coidados. A maioría adican entre 30 e 69 horas semanais, pero ademais un 30% delas adican 70 ou máis horas, o que supón a práctica totalidade do seu tempo”, apuntou Paula Quinteiro. “Cunha situación coma esta, paréceme alucinante que veña aquí a presumir do servizo de axuda no fogar. A día de hoxe, estes servizos supoñen unha ou, no mellor dos casos, tres horas ao día, o cal contrasta coas 70 horas semanais que as mulleres dedican aos coidados. Non pode seguir recaendo nas mulleres todo este traballo, a maioría das veces levado adiante, ademais, de maneira gratuíta e sen os mínimos dereitos. A axuda no fogar ten que servir para que as mulleres non teñan que adicar toda a súa vida a coidar”, agregou.

A deputada lembrou tamén que a situación de precariedade e explotación non se limita a estas ‘coidadoras informais’, senón que se estende tamén as empregadas dos coidados, que traballan para apenas subsistir con salarios miserentos e apenas dereitos laborais. Reclamou que se recoñezan como tempo de traballo os múltiples desprazamentos que as traballadoras teñen que facer cada día entre casa e casa, que actualmente incluso corren pola súa conta. “Pasan doce horas fóra da casa traballando, pero moito dese tempo non contabiliza na súa xornada laboral”, apuntou finalmente.