Povisa reduce drasticamente a incidencia do delirium en UCI

A síndrome asociada ao paso por esta unidade, que causa enormes trastornos e aumento da morbimortalidade nos pacientes, sitúase no 12%, fronte ao 80% de media noutros hospitais
Por o 11/04/2019 | Sección: Galicia,Sanidad,Vigo
Povisa reduce drasticamente a incidencia do delirium en UCI
Povisa logrou reducir ao 12% a porcentaxe de pacientes que durante a súa estancia na Unidade de Coidados Intensivos desenvolve un delirium, un cadro que complica extraordinariamente o seu paso polo hospital, aumenta a morbimortalidade, prolonga a estancia e pode provocar unha sintomatología de tensión postraumática e afectar á súa calidade de vida tras o alta.
 
O delirium defínese como unha síndrome mental orgánica caracterizado pola alteración da consciencia, deterioración cognitiva global, desorientación, alteracións de percepción, déficit de atención, diminución ou aumento da actividade psicomotriz, trastornos do soño e cadros de agresividade e/ou depresión. A pesar de que supón un problema clínico de primeira orde, ata agora en ningún hospital desenvolveuse unha abordaxe específica deste problema.
 
Os resultados de Povisa obtivéronse tras analizar un conxunto de 1.318 pacientes desde o mes de xuño de 2017 —cando se iniciou un protocolo de redución do delirio en UCI— e ata o mes de febreiro pasado. Supón un éxito sen precedentes, pois a literatura científica revela que na actualidade o 80% aproximadamente dos pacientes dos hospitais españois desenvolve delirium durante a súa estancia na unidade de coidados intensivos. Antes da aplicación do protocolo, a incidencia do delirium na UCI de Povisa situábase en torno ao 40% dos pacientes.
 
No deseño e execución deste protocolo participaron a dirección de Calidade do hospital, os servizos de Anestesiología e Coidados Intensivos, Enfermería da UCI, o Servizo de Rehabilitación e o Departamento de Informática. Consistiu en primeiro lugar no deseño dun sistema de cribado para a detección precoz de pacientes con risco de delirium, entre eles os maiores de 65 anos, con deterioración cognitiva, demencia previa ou consumo de alcol, entre outros moitos factores. Puxéronse en marcha ademais accións específicas de prevención do delirium e un complexo programa de monitoraxe do delirium que esixiu formar ao persoal da UCI e desenvolver un sistema de alertas por SMS ao persoal médico e de enfermería tan pronto se detecta un cadro de delirium nun paciente.
 
Outro dos aspectos crave foi o control da dor, fundamental para reducir a incidencia do delirium en UCI e imprescindible para mellorar o benestar do paciente durante a súa estancia na unidade. Implementáronse distintas ferramentas para medir a incidencia da dor e un sistema de sedación dinámica que varía os niveis de sedación en función das necesidades do enfermo. O obxectivo foi evitar calquera risco de sobresedación, asociada a diversas alteracións fisiolóxicas como hipotensión ou bradicardia. Así, por exemplo, sempre que o estado do paciente permítao, báixase o nivel de sedación durante as visitas familiares, para que poida interactuar con elas, xa que se demostrou que iso contribúe á súa recuperación.
 

Tablets na UCI, visitas prolongadas e chamadas de teléfono

 
No éxito do programa tamén influíu de maneira determinante o cambio drástico en rutinas da UCI como o das visitas, co obxectivo de mellorala orientación e a conexión coa contorna dos pacientes, claves para a súa recuperación. Así, agora permítese a personalización dos horarios de visitas e a súa prolongación, se se fai necesario, e tamén a posta a disposición dos pacientes de tablets para que poidan conectarse a Internet ou ver a televisión. Tamén se lles permite falar por teléfono —para que manteñan contacto con amigos e familiares— e utilizar aparellos de radio ou de música con auriculares.
 
En leste mesmo sentido van os cambios no ámbito da mobilidade. Se ata agora asociábase a UCI a pacientes inmobilizados, o que xera dor, anquilosis articular e perda de masa muscular, agora os fisioterapeutas visitan a UCI dúas veces ao día, todos os días do ano, para realizar exercicios de fisioterapia precoz, e leva a cabo un control estrito da contención mecánica dos pacientes, eliminándoa se é posible. Para iso, dúas veces ao día o persoal médico e de enfermería expón a retirada precoz de dispositivos que impiden esa mobilidade, como poden ser sondas urinarias, tubos endotraqueales, etc.
 
Por último, modificáronse as rutinas da unidade que poden afectar os ciclos de soño dos pacientes, evitando que se vexan afectados por revisións de historia, analíticas, hixiene ou outras prácticas habituais.
 
En conxunto, todos estes cambios non só foron un éxito desde o punto de vista estritamente clínico, senón tamén desde o da calidade percibida polos pacientes, que na última enquisa de satisfacción de Povisa valoraron globalmente a UCI cun 4,8 sobre 5.
 
Fotografa equipo médico: de esquerda á dereita; Carmen Pazos, coordinadora de Enfermería da UCI de Povisa, María Antonia Muñoz, directora de Calidade e Enfermería de Povisa e Marcial Rey, responsable da UCI de Povisa.

Comentar noticia

Your email address will not be published.