PROSAGAL súmase ás reivindicacións dos traballadores e traballadoras dos PACS Palabras descoñecidasCopiar

Publicado por o día 25/01/2018 na sección de Prosagal,Sanidad,Sindicatos

PROSAGAL súmase ás reivindicacións dos traballadores e traballadoras dos  PACS Palabras descoñecidasCopiar

Se nestas últimas semanas non se deixou de falar dos colapsos nos servizos de hospitalización, tampouco se debería deixar de falar as similares situacións vividas na rede de Atención Primaria, é dicir, nos centros de saúde e nos PACs, non só porque son igual de graves, senón porque ademais a situación dos hospitais sería algo mellor se as medidas de investimento, xestión e previsión en primaria fose a debida.

Se nos hospitais a falta de espazo e a mala xestión, tanto de camas, como de contratación, (tendo en conta factores fundamentais como son o cociente, persoal /paciente) son os factores máis importantes que favorecen o colapso, en atención primaria, céntrase sobre todo na falta de cobertura das ausencias dos profesionais en todas as categorías. Se, por exemplo, os pacientes necesitan unha consulta co seu médico de cabeceira, pero este non está e tampouco hai substituto ou a espera para ser atendido é de varios días, (ás veces mesmo unha semana), o paciente termina por acudir ao PAC. Esta situación mantida no tempo, fai que o PAC se sature, e para evitar longas esperas, devandito paciente acabará acudindo ao hospital.

Da mesma forma, a dotación de persoal nos PACs non sempre está establecida en función da carga asistencial, dispersión ou distancia ao hospital, o que favorece colapsos máis ou menos intensos durante todo o ano.

E así empeza o caos

Se a isto sumámoslle os picos de enfermidade estacional, a situación vólvese insustentable… pero nunca podemos esquecer por onde empeza esta situación: falta de previsión de necesidades e falta de investimento no que é o primeiro elo da atención sanitaria, a rede Atención Primaria.

A este grave problema de benestar social, súmase un grave problema laboral, xa que a falta de recoñecemento de dereitos laborais fundamentais aos profesionais dos PACs, a inestabilidade laboral, os contratos con condicións abusivas, etc… fai que o seu labor sexa, como mínimo, moi penosa.

Por se todo isto non fose suficiente, agora o SERGAS ameaza con aumentar a xornada laboral anual de forma obrigatoria, porque di que non hai suficientes profesionais para ocupar os postos.

Novamente, a falta de previsión faise notar.

Empezarán en Vigo

Fartos de tanta presión, tanta falta de recoñecemento, tanto abuso e tanta discriminación, decidiron unirse para lograr os seus dereitos.

NON falamos de aumentos salariais, NON, falamos de compensar a penosidad que leva o posto de traballo, falamos de dereitos que igualen a todos os profesionais que realizan as mesmas funcións e teñen as mesmas responsabilidades, falamos da necesidade de dotar adecuadamente. Falamos dos seguinte:

  • O pago do 100% dos complementos de nocturnidade e festividade desde este momento e con carácter retroactivo desde o ano 2010. A día de hoxe os traballadores dos PACs só cobran o 80% Que o aumento previsto de xornada na área de Vigo de 1430 a 1570 horas fágase con carácter VOLUNTARIO, EN TRAMOS e INCENTIVADO.A administración escúsase na falta de facultativos e enfermeiras e están a sopesar aumentar as horas de traballo na área de Vigo, pero sospeitamos que se fará efectivo a todas as áreas.

  • Establecemento de equipos completos médico/enfermeiro en todos os PACs.

  • Cumprimento do cómputo como xornada neutra en situación de incapacidade temporal e demais permisos retribuídos.

  • Que a asistencia a calquera reunión convocada pola xerencia sexa contabilizada como xornada.

  • Que as dietas dos domingos e festivos sexan abonadas pola comida e pola cea.

  • Que o ítem de “derivación hospitalaria” sexa eliminado da lista de obxectivos. Que se establezan criterios obxectivos para a dotación de persoal nos PACS en base á carga asistencial, dispersión, distribución etaria e distancia ao hospital.

Conseguir isto supoñería recuperar moitos dos dereitos que se perderon tras a paralización do acordo do 4 de xuño de 2008 e que durante todos estes anos deixou aos profesionais sanitarios dos PACs nunhas condicións laborais de auténtica discriminación respecto dos seus “colegas” doutras institucións sanitarias.

Prosagal, como sindicato constituído unicamente por traballadores da sanidade, que sentiron obrigados a organizarse ante a proliferación de tanto acordo entre a administración e os sindicatos tradicionais, que non protexen debidamente os dereitos dos traballadores, súmase a estas reivindicacións e apoia aos profesionais sanitarios dos PACs, porque consideramos primordial que por fin se recoñezan estes dereitos básicos e porque é o coherente despois das actuacións iniciadas polo propio sindicato. Ante a inactividade sindical desde o 2011, no referente a este tema, en 2015, e só uns meses despois a súa creación, Prosagal tomou a iniciativa de recoller firmas de profesionais de toda Galicia, presentándoas ante a Consellería, o Parlamento e o Valedor do Pobo, solicitando o abono do 100% dos complementos de nocturnidade e festividade, así como a totalidade das dietas nas gardas de 24 horas.

A continuación, recorreuse á xustiza e ao longo das próximas semanas produciranse os xuízos por este motivo. Cremos que é absolutamente imprudente que o SERGAS continúe mantendo os equipos de traballo médico/enfermeira incompletos e por iso tamén expomos a situación ante a nosa Xerencia. Da mesma forma, continuamos loitando por un ” aplicativo informático xusto”, que non desconte ao traballador as horas derivadas do goce de calquera permisos retribuído (formación, LD, por defunción de familiar e mesmo as baixas por enfermidade) Por exemplo, o acordo de 2008, no seu artigo 8 di que se garantirá o carácter neutro, a efectos de computo de xornada, o tempo de incapacidade temporal (en termos equivalentes ao resto do persoal do Servizo Galego de Saúde) Con todo, o programa informático que actualmente xestiona a xornada laboral, só recoñece se se vai a traballar ou non, pero non as particularidades dos dereitos dos traballadores recoñecidos pola lexislación vixente.

A estas alturas parécenos indispensable que sexan os propios traballadores os que decidan as melloras que consideran imprescindibles para equipararse ao resto dos profesionais sanitarios. Animamos a estes traballadores dos PACS a que se manteñan unidos e coordinados e loiten así polos seus dereitos. Deben ser escoitados de forma directa e o resultado da negociación nunca poderá contemplar menos do que se contempla para o resto dos profesionais das institucións sanitarias do SERGAS, nin, por suposto, menos do que recolle a lexislación.