Reclaman ao ministro do Interior que saque de “a vía morta” o traspaso da sanidade penal

Despois de 14 anos desde que se aprobou por Lei, o traspaso da sanidade penal ás comunidades autónomas sique “ enquistado” e non se deu unha solución ás preto de 60.000 persoas que se atopan nos cárceres españois.
Publicado por o día 09/10/2018 na sección de Sanidad,SATSE,Sindicatos

Reclaman ao ministro do Interior que saque de “a vía morta” o traspaso da sanidade penal

O presidente do Sindicato de Enfermería, SATSE, Manuel Cascos, dirixiuse por carta ao ministro de Interior, Fernando Grande- Marlaska, para que impulse o proceso de traspaso dos servizos sanitarios dependentes de Institucións Penais aos gobernos autonómicos, xa que leva preto de 14 anos “na vía morta” sen que ningún goberno dea solución aos problemas aos que se enfrontan os profesionais sanitarios e as persoas privadas de liberdade.

Na carta remitida ao titular de Interior, Cascos lémbralle que o seu partido demandou en distintas ocasións ao Executivo do ex presidente Mariano Rajoy que fixese efectivo o mandato contido na Disposición Adicional Sexta da Lei 16/2003, do 28 de maio, de Cohesión e Calidade do Sistema Nacional de Saúde, e que debería levarse a cabo o 1 de decembro de 2004.

“Nos últimos 14 anos oímos numerosas declaracións de boas intencións no Congreso, no Senado, nos medios de comunicación…, pero, goberno tras goberno, sexa do signo político que sexa, o traspaso sique enquistado e non se dá unha solución ás preto de 60.000 persoas que se atopan nos cárceres españois”.

O Sindicato de Enfermería considera que o actual Goberno, tras a Proposición non de Lei presentada polo seu partido en febreiro, no Congreso, reclamando o traspaso, non ten escusa algunha para impulsar as negociacións necesarias para acordar cos diferentes executivos autonómicos as condicións do traspaso, así como o financiamento necesario en cada un dos casos.

Desde SATSE lémbrase que, na actualidade, coexisten dous sistemas sanitarios públicos que están a desenvolver as súas funcións de forma paralela, duplicando, en ocasións, recursos, e que non manteñen unhas canles de comunicación e coordinación adecuados. Por iso, as persoas privadas de liberdade non gozan dunha asistencia sanitaria en condicións homologables á que reciben o resto de cidadáns.

Neste sentido, a organización sindical alude, a modo de exemplo, ao feito de que non se comparte a historia clínica co resto da sanidade pública, polo que os profesionais dos centros penais descoñecen as patoloxías do preso ao ingresar e aos dos servizos de saúde ocórrelles o mesmo cando este deixa o cárcere, cos déficits e riscos que iso leva para os pacientes.

Pola súa banda, os profesionais sanitarios que traballan nos cárceres do noso país, entre eles, centos de enfermeiras e enfermeiros, non teñen as mesmas condicións laborais que os seus compañeiros e compañeiros dependentes dos servizos autonómicos de saúde. Por iso, SATSE defende que, unha vez sexa transferido o persoal ás comunidades autónomas, este convértase en persoal estatutario do servizo de saúde correspondente, coa consecuente equiparación salarial e laboral.

Salvo nas comunidades autónomas de Euskadi e Catalunya, as enfermeiras e enfermeiros, así como o resto de profesionais sanitarios, que traballan nos centros penais españois, seguen dependendo do Goberno estatal, concretamente do Ministerio do Interior.