Nace Vía Galega e aquí o seu manifesto

Somos unha naci√≥n, temos dereitos, fagamos ouvir a nosa voz, as√≠ presentase a nova organizaci√≥n “V√≠a Galega”
Publicado por o d√≠a 07/04/2018 na sección de Pol√≠tica,Social

Nace Vía Galega e aquí o seu manifesto

V√©n de nacer¬†V√≠a Galega. Plataforma social en defensa dos dereitos nacionais de Galiza.¬†Unha iniciativa c√≠vica, da que a CIG forma parte activa, que agrupa a numerosas entidades de diversos eidos, creada co obxectivo de visibilizar a existencia da naci√≥n galega, as√≠ como de reivindicar a s√ļa autodeterminaci√≥n.

Unha iniciativa que naceu a partir do¬†manifesto¬†‚ÄúSomos unha naci√≥n. Temos dereitos, fagamos ouvir a nosa voz‚ÄĚ, promovido por varias fundaci√≥ns galegas e ao que xa se adheriron medio cento de entidades.

MANIFESTO

Galiza vive unha situaci√≥n de emerxencia nacional. Nas √ļltimas d√©cadas asistimos √° crise de sectores econ√≥micos estrat√©xicos at√© o punto de corrermos o risco de ficar sen base econ√≥mica propia. Acentuouse a deterioraci√≥n da nosa lingua,¬† da nosa cultura, do noso territorio; unha boa parte da nosa mocidade viuse obrigada a emigrar, m√°is unha vez como nas peores etapas da nosa historia, agravando o noso devalo demogr√°fico e o avellentamento da poboaci√≥n‚Ķ, coas graves implicaci√≥ns econ√≥micas e sociais que isto ten.¬†A propia supervivencia de Galiza como pa√≠s est√° ameazada.

unha boa parte da nosa mocidade viuse obrigada a emigrar, m√°is unha vez como nas peores etapas da nosa historia

Entre as causas desta situaci√≥n, sen d√ļbida, est√°n as pol√≠ticas practicadas polos Gobernos do Estado e da Xunta de Galiza. Mais hai unha segunda raz√≥n non menos importante: as propias limitaci√≥ns do marco auton√≥mico, acentuadas por unha deriva recentralizadora que anulou a posibilidade de desenvolver, en exercicio do noso autogoberno, pol√≠ticas que atendan √°s nosas necesidades en todos os planos da vida.

Os galegos e as galegas non podemos decidir sobre sectores chave da nosa econom√≠a, nin sobre outras cuesti√≥ns esenciais para o noso benestar e progreso colectivo, sexa o destino do noso aforro ou do di√Īeiro dos nosos impostos, o aproveitamento en beneficio propio dos nosos recursos enerx√©ticos, a forma de organizar a nosa estrutura territorial, a promoci√≥n efectiva da nosa lingua e da nosa cultura¬† ou o xeito de xestionar infraestruturas b√°sicas para a vertebraci√≥n interna do pa√≠s. O paradoxo √© que,¬†tras m√°is de 35 anos de autonom√≠a pol√≠tica formal, Galiza √© un pa√≠s m√°is subordinado e dependente,¬†cando necesita m√°is que ningu√©n liberarse do espolio dos seus recursos e ga√Īar espazos de liberdade.

Os galegos e as galegas non podemos decidir sobre sectores chave da nosa economía, nin sobre outras cuestións esenciais para o noso benestar e progreso colectivo

Vivimos tempos cruciais.¬†O modelo resultante da Constituci√≥n espa√Īola de 1978 e do Estatuto de Autonom√≠a de Galiza de 1981 presenta claros s√≠ntomas de esgotamento. No conxunto do Estado espa√Īol o reco√Īecemento da existencia de distintas naci√≥ns e dos dereitos colectivos que lle son propios √© hoxe, novamente e con enorme vigor, unha cuesti√≥n central do debate pol√≠tico e social. Un escenario que m√°is cedo que tarde vai desembocar nun novo marco, nun modelo novo, pois non hai modelo que poida sobrevivir recorrendo √° forza para conter as arelas de liberdade.

o reco√Īecemento da existencia de distintas naci√≥ns e dos dereitos colectivos que lle son propios √© hoxe, novamente e con enorme vigor, unha cuesti√≥n central do debate pol√≠tico e social.

Vivimos tempos cruciais, e como pobo temos que facer ouvir a nosa voz para evitar unha posición subalterna. Como pobo soubemos autoorganizarnos e defender o país fronte á catástrofe do Prestige e dun Goberno que nos desatendeu e intentou tripar a nosa dignidade. Como pobo volvemos facelo, facendo fronte aos incendios forestais e tamén ás políticas incendiarias que converteron o noso chan nunha polvoreira. Como pobo debemos  unirnos como unha soa voz reivindicando o noso dereito a un futuro próspero, no que desde o país se administren os nosos recursos en favor da maioría social e o seu benestar.

Como pobo debemos  unirnos como unha soa voz reivindicando o noso dereito a un futuro próspero

As Fundacións promotoras deste manifesto*, ás que se suman todas e cada unha das entidades aquí relacionadas, conscientes de que a defensa de Galiza nestes tempos cruciais require dun movemento social que vaia alén das lexítimas opcións políticas partidarias, facemos un apelo a organizacións sociais e colectivos cívicos de todo tipo para conformar, en réxime de autoconvocatoria,  unha ampla Iniciativa Social en defensa do País, asentada nos seguintes principios:

Galiza √© unha naci√≥n e o pobo galego un suxeito pol√≠tico diferenciado titular de dereitos colectivos (reco√Īecida como naci√≥n desde 1933 polo IX Congreso de Nacionalidades Europeas, adscrito √° Sociedade de Naci√≥ns).

Galiza é unha nación e o pobo galego un suxeito político diferenciado titular de dereitos colectivos

O pobo galego ten dereito √° autodeterminaci√≥n, isto √©, ten dereito a decidir libremente a s√ļa propia forma de goberno, procurar o seu desenvolvemento econ√≥mico, social e cultural, estrutur√°ndose, sen inxerencias alleas, e de acordo co principio de igualdade.

Para contactar coa iniciativa, mesmo adherirte en representaci√≥n dunha entidade, podes enviar unha mensaxe ao correo:¬†[email protected].gal