Os tratados de comercio e investimento agravan a crise climática

A Campaña ‘No a los tratados de comercio e inversión’, integrada por máis de 100 organizacións e da que forma parte Ecoloxistas en Acción, anima á participación da cidadanía nas mobilizacións do 27 de setembro.
Publicado por o día 17/09/2019 na sección de Ecologistas en Acción,Medio Ambiente,Social

Os tratados de comercio e investimento agravan a crise climática
A Campaña ‘No a los tratados de comercio e inversión’ asinou o manifesto sobre a Folga Mundial polo Clima do próximo 27 de setembro. Os seus máis de 100 organizacións, entre elas Ecoloxistas en Acción, denunciaron que o noso modelo socioeconómico está lonxe de propoñer solucións para a crise climática. Moi ao contrario, este modelo profunda na dita crise e pon en risco a supervivencia humana, a doutras moitas especies e ecosistemas, afectando especialmente as poboacións máis empobrecidas e vulnerables.
 
Os tratados de comercio e investimento -como o Tratado sobre a Carta da Enerxía ou o recentemente alcanzado acordo entre a UE e Mercosur- son un das principais engrenaxes dunha globalización que impulsa un modelo de comercio internacional. Para os integrantes da campaña, trátase dun modelo intrinsecamente insustentable e inxusto.
 
Segundo as organziaciones sociais e ambientais, o aumento do comercio global incrementa a presión sobre os recursos naturais. Ademais, destrúe ecosistemas, acelera a perda global de biodiversidade e orixina violacións de dereitos humanos no contexto de infinidade de conflitos socioecológicos en todo o mundo.
 
Tamén conleva un maior uso de combustibles fósiles, inherente ao aumento da cantidade de mercadorías producidas e transportadas a longa distancia, que supón máis emisións de gases de efecto invernadoiro. Para reducir as emisións o sensato é reducir, no canto de aumentar, o volume de intercambios globais.
 
Doutra banda, os tratados de comercio e investimento, ao debilitar ou suprimir regulacións ambientais, facilitan ás empresas a explotación da natureza e reducen a capacidade dos gobernos para impulsar modelos sustentables de produción e consumo. Demostrouse en multitude de ocasións que constitúen unha coraza legal para as multinacionais, dotándoas de poderes supranacionais e permitíndolles continuar con actividades insustentables que destrúen a natureza e poñen en risco a supervivencia da vida como a coñecemos.
 
A campaña ‘No a los tratados de comercio e inversión’ poñen como exemplo o tratado sobre a carta da enerxía (TCE), que “permite aos grandes oligopolios da enerxía extorsionar aos países asinantes do tratado ante calquera intento democrático de levar a cabo reformas de calado no sector enerxético”. Dificulta así a transición xusta cara a un modelo baseado en enerxías renovables e o deixar atrás os combustibles fósiles.
 
Outro exemplo é o recentemente anunciado tratado comercial entre a UE e Mercosur. Este acordo terá efectos particularmente perniciosos sobre ecosistemas como a Amazonia, básico para a regulación do clima en todo o planeta, ao favorecer as exportacións de materias primas agropecuarias de países como Brasil ou Bolivia.
 
Os xa innegables efectos da crise climática evidencian que as políticas de globalización comercial e explotación crecente de recursos que alimentan os nosos insustentables modelos de consumo deben someterse a un xiro de 180º. Débense poñer a funcionar todos os mecanismos posibles dentro do marco político mundial para reverter este nocivo modelo socioeconómico.
 
No marco desta análise, a campaña ‘Non aos tratados de comercio e investimento’ concretou as súas demandas en tres puntos:
 
1. A UE debe absterse de negociar novos tratados comerciais e paralizar os procesos de ratificación de acordos como o CETA, con Canadá, ou o acordo con Mercosur, tan celebrado por Pedro Sánchez. Este acordo aumentaría a presión sobre ecosistemas tan importantes como a Amazonia e supón unha lombeirada ás políticas ecocidas de gobernantes como Jair Bolsonaro.
 
2. A UE debe cambiar radicalmente as súas políticas comerciais, de modo que estas antepoñan a protección do clima, a biodiversidade e os dereitos humanos ao beneficio empresarial. Débese fomentar a adopción a nivel nacional, da UE e internacional, de lexislación vinculante que permita poñer fin á impunidade das transnacionais en todo o mundo, responsabilizándoas xuridicamente dos seus actos.
 
3. Os Estados deberían saírse dos tratados xa asinados que permiten ás empresas transnacionales demandarlles ante tribunais de arbitraxe ISDS por impulsar lexislacións que consideran que prexudican os seus intereses. Esta ameaza supón un desincentivo importante á adopción por parte dos Gobernos de políticas efectivas de defensa do medio ambiente e do clima. Algo que queda patente nas demandas vinculadas ao Tratado da Carta da Enerxía, tratado baixo o que España é o país máis demandado do mundo.
Por todo o anterior, xunto ás outras 300 organizacións asinantes do manifesto, a campaña ‘Non aos tratados de comercio e investimento’ fixo un chamamento á cidadanía para que o próximo 27 de setembro únase ás mobilizacións previstas nas diferentes cidades do Estado español.

Comentar noticia

Your email address will not be published.