NoticiasVigo grazas a Turismo Rías Baizas recomendamos unha escapada inesquecible: o interior das Rías Baixas

A natureza, o patrimonio e a gastronom√≠a conviven en harmon√≠a no interior da provincia de Pontevedra, garant√≠ndolles √°s e aos visitantes unha experiencia √ļnica. Observa o verdor dos bosques aut√≥ctonos, escoita o rumor dos r√≠os e admira a beleza e forza das fervenzas. Monumentais mosteiros e encantadoras aldeas tradicionais cruzaranse no teu cami√Īo neste percorrido de conto.
Publicado por o d√≠a 12/10/2018 na sección de Turismo

NoticiasVigo grazas a Turismo Rías Baizas recomendamos unha escapada inesquecible: o interior das Rías Baixas

Día 1: mosteiro, bosque autóctono e unha fervenza maxestosa

O teu traxecto comeza en¬†Vila¬†de Cruces¬†cunha visita ao¬†mosteiro de San Salvador de Camanzo, constru√≠do en 1166 e do que se conserva a s√ļa igrexa rom√°nica. A s√ļa planta √© de cruz grega e cons√©rvanse os dous √ļltimos tramos das naves laterais, mentres que na principal os dous primeiros arcos funcionan a modo de muro. Na porta de entrada destacan as figuras de catro anxos cos brazos abertos e no t√≠mpano a imaxe de San Salvador, que bendice as e os visitantes.

Tras esta inmersión na quietude e solemnidade do patrimonio espiritual a ruta lévanos aos Sobreirais do Arnego, unha área declarada Zona de Especial Protección de Valores Naturais (ZEPVN). Alí atoparemos unha das principais masas forestais típicas da franxa atlántica, con influencia mediterránea presente na conca do río Ulla. Como especies máis representativas destacan o carballo e a sobreira.

A gastronom√≠a de Vila de Cruces ten un produto estrela, o Galo de Curral. D√©cadas atr√°s os galos medraban en liberdade, circunstancia que fac√≠a exquisita a s√ļa carne. Nesta localidade mant√≠vose a tradici√≥n e o galo de curral protagoniza unha festa gastron√≥mica declarada de Interese Tur√≠stico de Galicia. Para acompa√Īar o manxar unha opci√≥n ideal son os¬†vi√Īos da subzona Ribeira do Ulla, onde est√°n radicadas as adegas Pazo de Galegos, Adega Vald√©s, Adegas CastroBrey, Adegas Pazo de Arret√©n , G√≥mez y Rial, Pablo Garc√≠a Cebeiro e Solagra.

Sobreirais de Arnego
San Salvador de Camanzo

Balneario da Brea

Conta a historia que os monxes beneditinos do mosteiro de Carboeiro xa usaban as augas mineromedicinais da Brea. A finais do s√©culo XIX chegou a fama a un pequeno recinto situado na parroquia de Merza no que recib√≠an a m√°is de 400 persoas ao ano. Un s√©culo despois constru√≠use o balneario; as s√ļas augas foron declaradas de utilidade p√ļblica en 1994. O municipio est√° rodeado dunhas¬†espl√©ndidas paisaxes, regadas polos r√≠os Ulla e Deza.

A pouca distancia do balneario atoparás unha paraxe impresionante: a fervenza do río Toxa, que pertence ao municipio de Silleda. O seu salto de auga, o maior de Galicia, ten unha caída de 40 metros. O espectáculo é marabilloso e un miradoiro na contorna permite gozar dunha excelente panorámica.

A viaxe l√©vanos agora a Lal√≠n , onde se atopa o¬†santuario do Corpi√Īo. A s√ļa historia rem√≥ntase ao s√©culo VII cando un ermit√°n, que dedicou a s√ļa vida ao illamento e penitencia, se achou morto no monte Carrio. Na s√ļa memoria constru√≠ron unha capela na honra a San Cipri√°n, co√Īecida como O Corpi√Īo. Moi preto de al√≠ √© obrigada a visita a¬†Santa¬†Eulalia de Los√≥n¬†, templo fundado a mediados do s√©culo XII, dunha soa planta basilical. A c√ļpula do presbiterio ofrece un marabilloso mural dun ceo branco con estrelas azuis.

Balneario de A Brea
Fervenza do río Toxa

D√≠a 2: para√≠so natural de cami√Īo ao Versalles galego

Que mellor forma de comezar o d√≠a que cun refrescante paseo pola¬†fraga de Catas√≥s, declarada Monumento Natural no ano 2000 e tam√©n co√Īecida como Carballeira de Quiroga? √Č un dos espazos m√°is significativos da paisaxe interior de Galicia e presenta caracter√≠sticas bot√°nicas de gran beleza. A s√ļa monumentalidade reside nos¬†casti√Īeiros e carballos centenarios de ata trinta metros de altitude¬†e di√°metros que roldan nalg√ļns casos os cinco metros, considerados como¬†os m√°is altos de Europa. Un id√≠lico carreiro enlaza a fraga co pazo de Quiroga, no cal se inspirou Emilia Pardo Baz√°n para a novela¬†Os pazos de Ulloa.

A¬†serra do Cand√°n, que abarca varios municipios de Deza e Tabeir√≥s-Terra de Montes, est√° declarada Zona de Especial Protecci√≥n de Valores Naturais. Esta paisaxe conserva grandes espazos de horizontes abertos con poucos n√ļcleos de poboaci√≥n.

Tomamos rumbo a Silleda, onde nos espera unha xoia do patrimonio espiritual que respira quietude. Tr√°tase do¬†mosteiro de Carboeiro¬†, cenobio beneditino cuxa fundaci√≥n data do ano 939 polos condes de Deza, don Gonzalo e dona Teresa, e polos disc√≠pulos do mestre Mateo sobre unha pequena ermida chamada √Čgica. Recordarache √°¬†catedral de Santiago, e √© que a s√ļa ornamentaci√≥n est√° estreitamente vinculada a ela. A finais do s√©culo X foi destru√≠do e volto consagrar.

Mosteiro de Carboeiro
Fraga de Catasós

Moi preto está a citada fervenza do Toxa e existe unha ruta natural que a une ao mosteiro: o sendeiro do Deza, recomendable opción para mergullarnos na natureza e patrimonio da zona. Forma parte do Sistema Fluvial Ulla-Deza e participa no proxecto europeo Rede Natura 2000 como Lugar de Importancia Comunitaria.

A viaxe l√©vanos agora a un lugar de ilusi√≥n, o¬†pazo de Oca, na Estrada. Datado entre os s√©culos XVII e XVIII √© quizais o exemplo m√°is representativo da¬†arquitectura palaciana t√≠pica galega, un conxunto notable pola s√ļa riqueza, tanto arquitect√≥nica coma bot√°nica. Os seus xard√≠ns son co√Īecidos como o¬†Versalles galego¬†e forman parte da¬†Ruta da Camelia,¬†conxunto declarado Monumento Hist√≥rico-Art√≠stico. Na actualidade √© propiedade do duque de Segorbe e pertence √° Fundaci√≥n Medinacelli.

Degustación de cocido

Lal√≠n conv√©rtese en febreiro na capital mundial deste delicioso prato tradicional. A localidade de Deza celebra a s√ļa Feira do Cocido, unha festa declarada de Interese Tur√≠stico Nacional que congrega cada ano a decenas de miles de persoas ao redor desta exquisita e suculenta elaboraci√≥n culinaria. Unha receita presente durante o outono e o inverno en toda Galicia e que ademais nesta zona incl√ļe m√°is dunha ducia de ingredientes que, combinados √° perfecci√≥n, dan como resultado o mellor cocido.

Cocido de Lalín
Xardíns do Pazo de Oca

Día 3: patrimonio, bosque autóctono e industria do xeo

Outro mosteiro, Santa María de Aciveiro, en Forcarei, pode ser o punto de partida da nosa terceira xornada. Esta xoia da arquitectura románica foi construída no 1135 baixo a tutela do rei galego Afonso VII e incorporada á Orde do Císter ao redor do 1170. Foi restaurado en diversas ocasións aínda que se respectou fielmente a estrutura do recinto cenobítico e as pautas arquitectónicas do estilo cisterciense. Declarado Monumento Histórico Artístico en 1931 e considerado Ben de Interese Cultural, foi recentemente rehabilitado e combina á perfección historia, funcionalidade e servizos modernos. O mosteiro está situado a escasos metros da ruta das pontes do Lérez.

Mergull√°monos de novo na natureza nas¬†bra√Īas de Xestoso, declaradas Zona de Especial Protecci√≥n de Valores Naturais. Situadas entre as comarcas de Tabeir√≥s e Deza, constit√ļen a mellor representaci√≥n galega de turbeiras acedas de esfagno, un h√°bitat extraordinariamente raro e fr√°xil. Ademais da zona h√ļmida, a peculiaridade deste espazo reside na existencia de diversas especies, coma unha pequena poboaci√≥n de sis√≥n menor, ave caracter√≠stica de h√°bitats esteparios.

Ao sur, na fronteira da provincia de Pontevedra con Ourense, atopamos as serras do Cand√°n, anteriormente mencionada, e a do¬†Cando. Esta √ļltima mostra paisaxes de medias monta√Īas con superficies de matogueiras e pequenas extensi√≥ns de carballeiras e bosques de ribeira coma os salgueirais.

Santa María de Aciveiro
Bra√Īas de Xestoso

Neveiras de Fixó

Animámoste tamén a percorrer a senda do conxunto de Fixó, a 800 metros de altitude e o de maior importancia en Galicia vinculado á industria da neve no século XVII. Os monxes do mosteiro de Aciveiro almacenábana nestas estruturas circulares en pedra durante meses e transportaban o xeo resultante a Santiago de Compostela para gardalo nos sotos da catedral ou vendelo directamente.

Degustación de richada

A richada √© un dos pratos m√°is aplaudidos da gastronom√≠a de Forcarei e poder√°s saborealo nun men√ļ configurado polos restaurantes locais da zona. Tenreira galega, cebola, pemento, un bo aceite de oliva e vi√Īo do Ribeiro son os ingredientes dunha receita que neste municipio gardan con celo e que forma parte da gastronom√≠a outonal.

Cami√Īo de Santiago

Outra alternativa de viaxe √© o¬†Cami√Īo Sanabr√©s ou V√≠a da Prata, que pode realizarse en d√ļas ou tres xornadas no tramo que pasa polo interior da provincia de Pontevedra. Recentemente chegados de Oseira, en Ourense, a ruta xacobea cruza O Castro de Doz√≥n, en cuxas proximidades se atopa o mosteiro e igrexa monacal de San Pedro de Vilanova, unha xoia da arte rom√°nica galega do s√©culo XII.

A continuaci√≥n pon rumbo ao centro de Lal√≠n e atravesa¬†carreiros rurais de gran beleza natural. Aqu√≠ tam√©n poderemos visitar a igrexa de San Marti√Īo, que formou parte dun mosteiro fundado no s√©culo X. O percorrido contin√ļa en direcci√≥n a Silleda, cruzando a ponte medieval sobre o r√≠o Deza e facendo un alto nas bonitas igrexas rom√°nicas de Fiestras e Ansemil.

Desde Silleda √° Ponte Ulla perc√≥rrense os √ļltimos 23 quil√≥metros na provincia. O peregrino as√≥mase a un¬†territorio pr√≥digo de pazos e igrexas. Sa√≠ndo do centro de Silleda e en direcci√≥n A Estrada, pasar√° pola parroquia da Bandeira, moi co√Īecida polas s√ļas saborosas empanadas. Tam√©n poder√° visitar o marabilloso pazo de Oca.

Ponte Taboada Vía da Prata

GASTRONOM√ćA

Durante a t√ļa estancia no interior de Pontevedra non perdas a oportunidade de gozar dos seus produtos de calidade:

Produtos con Indicación Xeográfica Protexida (IXP)

TENREIRA GALEGA: en croca ou guisada en calquera dos restaurantes da zona. A raza rubia galega √© a tenreira xenuinamente aut√≥ctona da zona noroeste peninsular. O selo de calidade de Tenreira Galega garante que os animais foron alimentados correctamente. O resultado? Unha¬†carne de extraordinariamente tenra, √° altura dos padais m√°is exquisitos e esixentes, que buscan sensaci√≥ns √ļnicas e especiais nunha carne de vac√ļn.

MEL DE GALICIA: √© un produto natural e fresco que¬†se produce de forma artesanal¬†desde antano. Nas R√≠as Baixas o clima √© especialmente benigno e suave, con influencia de aires mari√Īos que dan lugar a unha flora rica e variada, permitindo a produci√≥n tanto de mel monofloral coma de milflores.

LAC√ďN GALEGO: √© o produto obtido das extremidades dianteiras do porco, tras un proceso de elaboraci√≥n que comprende as fases de salgado, lavado, asentamento e curado. O consumo de lac√≥n tivo sempre un grande arraigamento en Galicia e nas R√≠as Baixas.¬†O seu sabor √© √ļnico¬†e define √° perfecci√≥n a cultura galega.

SIDRA DA ESTRADA: a rabiosa de Callobre e outras variedades aut√≥ctonas fixeron da Estrada un dos mellores lugares de Espa√Īa para degustar¬†sidra ecol√≥xica de alta calidade. No lagar de Ribela ou en Torres de Moreda poder√°s¬†visitar as maceiras¬†e degustar mesmo edici√≥ns limitadas dalgunhas variedades, ademais de gozar de paisaxes √ļnicas.

Lacón Galego